Η Βέροια «τίκτει δήμον νέον»

Είχα λίγο όρεξη κι έγραψα το παρακάτω κείμενο. Το έστειλα και σε τοπική εβδομαδιαία εφημερίδα

 

Νέος Δήμος

Του Νίκου Β. Χατζηευστρατίου

 

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΟΥ "ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ" ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ! Πενήντα χρόνια τώρα,κάθε χρόνο,την ίδια μέρα σε αυτή τη χώρα που ξεχνά να τιμήσει αληθινούς ήρωες της,κάποιοι τιμούν φανταστικούς ήρωες ενός αστικού μύθου,που αποτέλεσε την έναρξη τη σημερινής καταντιας της χωρας μας. Ξερετε,στην Ελλαδα ολα σηματοδοντουνταν με τον ορο "γενιά". Ετσι,μετα τη γενια του μεσοπολεμου,της κατοχης,του συμμοριτοπολέμου,κάποια άλλη γενιά έπρεπε να πάρει τη σκυταλη. Η επονομαζομενη "γενια του Πολυτεχνειου" λοιπον,εμφανιστηκε για να διεκδικησει το μεριδιο της. Και τι μεριδιο ηταν αυτο… Αλλα, τι αλλο να περιμενε κανεις απο μια γενια που στηριχθηκε στο ψεμμα για να επιβιωσει και να ανεβει τα σκαλοπατια της εξουσιας,αποκομιζοντας οφελη απο τη μεγαλυτερη απατη που εχει υπαρξει ποτε στη χωρα. Καταστροφη και εξευτελισμος… Και ηρθαν και τα δυο. Στην Ελλάδα την Ιστορία ξανα"γράφουν" τα Μεσα Αποβλακωσεως. Είτε από ραδιοφώνου είτε από των στηλών των εφημερίδων ή των τηλεοπτικών σταθμών, η Ιστορία παραποιειται. Ετσι, η μεγαλύτερη σύγχρονη "Εθνική" εορτή των νεοελλήνων, ίσως περισσότερο και από την εορτή των ερωτευμένων του Αγίου Βαλεντίνου, είναι η "γιορτή του Πολυτεχνείου". Με συγκινητική φιλοτιμία τα Μέσα Ενημερωσεως των Δημοσιογραφικων Αποψεων, αλλά και οι πολιτικοί μας ολων των αποχρώσεων, συντηρούν τον μύθο, με εργώδη προσπάθεια που ξεκινά απο τις αίθουσες των βρεφονηπιακών σταθμών και νηπιαγωγείων, ότι τα γεγονότα του πολυτεχνείου, έλεος, έφεραν την Δημοκρατία εν Αθήναις και όχι την δικτατορία του Ιωαννίδη. Συστηματικώς αποκρύπτοντες και φοβούμενοι να ομολογήσουν την αλήθεια, που καταρρίπτει τον πυρήνα του μύθου περι εκατόμβης νεκρών, όπως απεκαλύφθη από συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις περί ανυπάρκτων φοιτητών- νεκρών στο χώρο του πολυτεχνείου,αλλά και της δήθεν καταρρεύσεως του καθεστώτος των συνταγματαρχών, αν τούτο ήτο ποτέ δυνατόν, συνεπεία της λειτουργίας του ραδιοφωνικού σταθμού στο πολυπαθές ιδρυμα, με εκφωνήτρια την πάλαι ποτέ κομμουνίστρια,προσφάτως μεταλλαχθείσα σε σοσιαλίστρια και εσχάτως και σε φιλελεύθερη, Μαρία Δαμανάκη και σύνθημα το "..Εδώ Πολυτεχνείο, Εδώ Πολυτεχνείο.Σας μιλά ο σταθμός των ελεύθερων αγωνιζομενων Ελλήνων". Ηθελημένα αποσιωπούν ότι η χώρα είχε τότε πολιτική κυβέρνηση με υπηρεσιακό πρωθυπουργό τον πολιτικό Σπύρο Μαρκεζίνη που θα οδηγούσε την χώρα σε εκλογές- απομάκρυνση των στρατιωτικών και ότι ουσιαστικώς η φοιτητική εξέγερση χρησιμοποιήθηκε, οπως εκ των υστέρων απεδείχθη, για την ανώμαλη διακοπή του εγχειρήματος ομαλής επιστροφής στην Δημοκρατία. Ετσι το πολυτεχνείο στην πραγματικότητα, έγινε η γέφυρα της ανόδου της απρόσωπης χούντας του Ιωαννίδη. Ενώ η παλιννόστηση της "δημοκρατίας", και η αποκατάσταση των πολιτικών οικογενειών Καραμανλή (Θείου) –Παπανδρέου (Πατρός), έγινε αναλώσει της Κυπρου, μετά από οκτώ ολόκληρους μήνες από την λεγομένη εξέγερση του Πολυτεχνείου. Αξίζει όμως να αναφέρουμε συγκεκριμένα γεγονότα και μαρτυρίες που δεν είναι δυνατόν να διαψευσθούν και δια τούτο αποκρύπτωνται και αποσιωπώνται απο τα Μέσα Ενημερωσεως των Δημοσιογραφικων Αποψεων αλλα και απο τους δειλούς πολιτικούς που μας εκπροσωπούν. Ο πρυτανις λοιπόν του Πολυτεχνείου κατα τα γεγονότα, Κ.Κονοφάγος σημειώνει στο "ημερολόγιο" του, που δεν προωρίζετο για την δημοσιότητα, ότι " το ΕΜΠ, χάρις εις τον στρατόν εξεκενώθη αναιμάκτως" Επίσης με την υπ’ αριθμόν 33437 αναφορά της συγκλήτου του Πολυτεχνείου 11/10/1975, προς τον εισαγγελέα Δ. Τσεβά, κανένας σπουδαστής δεν σκοτώθηκε κατα το τριήμερο. Ο ίδιος ο πρύτανις κατέθεσε ως μάρτυς στίς 20/1/1975, στο πενταμελές εφετείο Αθηνών, ότι μέσα στο πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς φοιτητής και τα ίδια βεβαιώνει και στο βιβλίο του με τιτλο,"Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου" (1982), με την προσθήκη ότι ούτε κανείς άλλος πολίτης έχασε την ζωή του μέσα στο Πολυταχνείο. Ο Ευάγελλος Αβέρωφ Υπουργός Εθνικής Αμύνης, δηλώνει στο περιοδικό Επίκαιρα, τεύχος 562, την 10 Μαίου 1979. "..Το πολυτεχνείο υπήρξε μία ευγενική θαραλλέα δημοκρατική εκδήλωση της Νεολαίας. Μόλις όμως εκδηλώθηκε και στέριωσε, κατα την τακτική που δίδαξε ο Λένιν, υπερφαλαγγίστηκε απο το ΚΚΕ και τα συνθήματα απο συνθήματα Δημοκρατίας έγιναν συνθήματα κομμουνισμού.Το πολυτεχνείο όχι μόνο δε έριξε την Δικτατορία αλλα τη δυνάμωσε.Γιατί αυτό ήταν το έναυσμα που ωθησε πολλούς νέους αξιωματικούς λίγο πολύ απογοητευμένους απο την δικτατορία, να συσπειρωθούν γύρω απο τον Ιωαννίδη που ετοίμαζε συνομωσία αλλα δεν μπορούσε να την κάνη πράξη.Και έτσι επιβλήθηκε μια χειρότερη δικτατορία.. Τιμώ λοιπόν ειλικρινά και βαθύτατα την πρωτοβουλία και τον ηρωισμό των νέων που ξεκίνησαν αυτό το κτύπημα.Αλλά για να το τιμήσω, νομίζω πως πρέπει να πω αυτό που πιστεύω οι είναι αλήθεια.Δεν είμαι διατεθειμένος λόγω επιμόνου συνθηματολογίας λογω ανυπάρκτων « πολυαρίθμων νεκρών» να βοηθήσω και εγώ στην θεσμοποίηση μια ψεύτικης ιστορίας…" Εξ ίσου αποκαλυπτικός ο αείμνηστος Κ. Τσάτσος (Ακαδημαικός, Καθηγητής Πανεπιστημίου, Φιλόσοφος και Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τα έτη 1974-1980) στο βιβλίο του "Λογοδοσία Μιάς Ζωής"καταμαρτυρεί με μοναδική ειλικρίνεια και θάρρος: "..Όταν έγινε το πολυτεχνείο, ούτε πήγα επι τόπου, ούτε συγκινήθηκα.Απο την πρώτη στιγμή κατάλαβα ότι αυτά τα πεζοδρομιακά ξεσπάσματα δεν κλονιζαν την δικτατορία και ότι όπως στα χρόνια της κατοχής , υποκρύπτανε κομμουνιστικές επιδιώξεις επικίνδυνες για το μέλλον. Εχω την συνείδηση μου ήσυχη ότι δεν συνηργησα στην κατασκευή του μύθου του Πολυτεχνείου. Λυπάμαι τα 5-6 παιδιά που σκοτώθησαν έξω και μακριά , διότι μεσα στο Πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς,Η σκληρότερη δικτατορία που ακολούθησε, θα διαρκούσε πού ακόμη, αν δεν την έρριχνε η εγκληματική ηλιθιότητα της αποπείρας κατά του Μακαρίου…" Είναι δε γνωστόν, πλην όμως παντελώς αποσιωπούμενο, οτι, μολονότι το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος απεφάσισε, κατόπιν εντολών του τοτε υπουργού Δημοσίων Εργων και μετέπειτα Δικαιοσύνης Γ.Α.Μαγκάκη, να απονείμη " τιμητική σύνταξη" στις οικογενειες των σπουδαστών που "εσφάγησαν", ουδείς διεκδικδικών ανευρέθη ή έλαβε την ανωτέρω σύνταξιν που παρέμεινε αζήτητη Ενώ στην μαρμάρινη πλάκα ( την οποιαν απεκάλυψεν ως Πρωθυπουργός το 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου) και η οποία εναποτέθη πλησίον της μεγάλης (αλλά κενής και ασώματης) κεφάλας γνωστου αριστεροκαθηγητού, στο χώρο "της θυσίας" στο Πολυτεχνείο, τελικώς έχουν αναγραφή δεκαοκτώ ονόματα με την μισοσβησμένη πλην όμως αναγνώσιμη, διευκρινιστική περιγραφή, "Φοιτητές που έδωσαν την ζωή τους για τα ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944". Δηλαδή ελλείψει, ευτυχώς, θυμάτων, στον αποκαλούμενο "ιερό χώρο" θυσίας, της λογικής και της αλήθειας μαλλον ή φανταστικών νεκρών αγωνιστών, επιστρατεύθησαν οι φοιτητές του 1941-1942!! . Βεβαίως και δυστυχώς υπάρχουν νεκροί των γεγονότων του Νοεμβρίου 1973.Ο αριθμός τους κυμαίνεται μεταξύ 23 και 12. Ομως όλοι σκοτώθησαν έξω και μακριά απο το πολυτεχνείο, όπως διαπιστώθη και επιβεβαιώθη απο το υπ’ αριθμόν 677/1975 παραπεμπτικό βούλευμα και την υπ’αριθμόν 723/1975 απόφασι του πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το ίδιο επιβεβαιώθη μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία απο τον τότε υπουργό Δημοσίας Τάξεως Γ. Σκουλαρίκη, ο οποίος επανέφερε με τις «περγαμηνές» του αντιστασιακού, τον αστυνομικό διευθυντή Γ, Σαμπάνη, για να καταλήξη εκ νέου, ότι κατα το τριήμερο των γεγονότων του Πολυτεχνείου έχασαν την ζωή τους εκτός Πολυτεχνείου 12 συνολικώς Ελληνες. Παρά ταύτα κατ’ έτος εν είδει ομαδικής παρακρούσεως και ανιάτου ψυχιατρικής νόσου έκόντες άκοντες συνεορτάζομεν την "Γιορτή του Πολυτεχνείου" δηλαδή το απόλυτο κενό, οσον αφορα στο επιτευχθεν αποτελεσμα.. Καθ’ότι, όπως προαναφεραμε εχει καταδειχθη, ότι ουτε θύματα- αγωνιστών είχαμε στο Πολυτεχνείο για να τιμήσουμε, ουδέ την Δημοκρατία απεκατέστησε η φοιτητικη εξεγερσι.. Αντιθετως διεκοπη η προσπαθεια μιας μεταβατικης πολιτικης κυβερνησεως, ενω η πολυθρύλητος Δημοκρατία απεκατεστάθη την 24ην Ιουλίου 1974, μετά απο οκτώ μήνες απο την εξέγερσιν του Πολυτεχνείου, με αγυριστο ενεχυρο, την απεμπόλησιν τμήματος της Κύπρου . Εν κατακλειδι Τα στοιχεία: Η υπ’ αριθμόν 33437 αναφορά της συγκλήτου του Πολυτεχνείου της 11/10/1975, προς τον εισαγγελέα Δ. Τσεβάν, που επιβεβαιώνει ότι κανένας σπουδαστής δεν σκοτώθηκε κατά το τριήμερο Η μαρτυρία του πρυτάνεως του Ε.Μ.Π.  Κωνσταντίνου Κονοφάγου  στις 20/1/1975, στο πενταμελές εφετείο Αθηνών, ότι μέσα στο πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς φοιτητής και τα ίδια βεβαιώνει και στο βιβλίο του « Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου» 1982 με την προσθήκη ότι ούτε κανείς άλλος πολίτης έχασε την ζωή του μέσα στο Πολυτεχνείο. Μολονότι το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος απεφάσισε, κατόπιν εντολών του  τότε υπουργού Δημοσίων Έργων και μετέπειτα Δικαιοσύνης Γ.Α.Μαγκάκη, να απονείμη «τιμητική σύνταξη»  στις οικογένειες των σπουδαστών που «έχασαν την ζωή τους στο Πολυτεχνείο», ουδείς δικαιούμενος  ή μαυροφορεμένη μητέρα ανευρέθη ή έλαβε την ανωτέρω σύνταξιν, που παρέμεινε τελικώς αζήτητη. Στην μαρμάρινη πλάκα ( την οποίαν απεκάλυψεν ως Πρωθυπουργός το 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου) και η οποία εναποτέθη πλησίον της μεγάλης ασώματης  κεφάλας, στο χώρο «της θυσίας» στο Πολυτεχνείο, τελικώς έχουν αναγραφή  δεκαοκτώ ονόματα με την  μισοσβυσμένη πλην όμως αναγνώσιμη, διευκρινιστική περιγραφή, «Φοιτητές που έδωσαν την ζωή τους για τα ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944». Δηλαδή ελλείψει, ευτυχώς, θυμάτων, στον αποκαλούμενο  «ιερό χώρο » θυσίας, της λογικής και της αλήθειας μάλλον ή φανταστικών νεκρών αγωνιστών, επιστρατεύθησαν οι φοιτητές του 1941-1942!! . Τα ατυχή θύματα των γεγονότων του Νοεμβρίου 1973, που όλα τους σκοτώθησαν έξω και μακριά από το Πολυτεχνείο επιβεβαιώθησαν από το υπ αριθμόν 677/1975 παραπεμπτικό βούλευμα και την υπ αριθμόν 723/1975 απόφαση του πενταμελούς Εφετείου Αθηνών από τα οποία προέκυψε ότι οι πολίτες που σκοτώθησαν κατά το τριήμερο των συγκρούσεων είναι συνολικώς 23. Όμως με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία κατόπιν εντολής του τότε υπουργού Δημόσιας τάξεως Γ. Σκουλαρίκη επαναφέρθη στην ενεργό υπηρεσία με τα εύσημα του  αντιστασιακού και ανέλαβε αστυνομικός διευθυντής  ο Γ. Σαμπάνης . Η έρευνα του αστυνομικού διευθυντού Γ. Σαμπάνη κατέληξε στην διαπίστωση ότι κατά το τριήμερο έχασαν την ζωή τους συνολικώς δώδεκα. Τα ψεύδη: Ο τότε δήμαρχος Ζωγράφου Δ. Μπέης εβεβαίωνε με μεγαλειώδη σοβαρότητα ότι οι νεκροί ήσαν τόσο πολλοί ώστε η χούντα τους έθαψε σε ομαδικούς τάφους με μπουλντόζες έξω από το νεκροταφείο του Ζωγράφου. Η "θλιβερή" ιστορία της Ηλένια. Την πρώτη επέτειο του "Πολυτεχνείου", το 1974, ανάμεσα στα λουλούδια και τις φωτογραφίες υπαρκτών και ανύπαρκτων "νεκρών" που γέμισαν το πολύπαθες κτίριο, τις μάντρες, τις αυλές και τα κάγκελα του, ήταν και το σκίτσο μιας ωραιότατης κοπέλας. Δίπλα του, στο ίδιο κάγκελο  υπήρχε ένα σημείωμα με τα εξής δακρύβρεχτα: "Την λένε Ηλένια Ασημακοπούλου. Είναι το κορίτσι μου. Χάθηκε το βράδυ της σφαγής. Κανένας δεν την ξανάδε. Πήγα σπίτι της αλλά έχουν χαθεί και οι γονείς της. Όποιος ξέρει για το μαρτυρικό τέλος της ας με πληροφορήσει". Το "δράμα" το πήραν οι εφημερίδες, μία από αυτές, δε – η γνωστή "Αυγή" – έγραψε, κατά λέξη, τα εξής κάτω από το σπαραξικάρδιο τίτλο: "ΤΙ ΑΠΟΓΙΝΕ Η ΗΛΕΝΙΑ ΜΟΥ; Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΕΝΟΣ ΑΓΟΡΙΟΥ ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ και τον υπότιτλο: «Ηλένια Ασημακοπούλου. Χτυπήθηκε στις 17 Νοέμβρη στη Στουρνάρα από σφαίρα. Τι απόγινε;» «Χάθηκε το βράδυ της σφαγής. Κανένας δεν την ξανάδε. Πήγα σπίτι της αλλά έχουν χαθεί και οι γονείς της. Όποιος ξέρει για το μαρτυρικό τέλος της ας με πληροφορήσει». Ο νεαρός σπουδαστής εγκατέλειψε όλες αυτές τις μέρες τα μαθήματα του, τοποθέτησε, όπου νόμιζε καλύτερα στο χώρο του Πολυτεχνείου ένα σκίτσο της φτιαγμένο πριν από τα γεγονότα, προσθέτοντας την αγωνία του: «Τι απόγινε;»." Το όνομα του νέου είναι Γιάννης Ηλιόπουλος της "Ηλεκτρονικής Σχολής". Κατέληγε το άρθρο. Σε λίγο όμως αποκαλύφθηκε πως το σκίτσο της "δολοφονημένης" Ηλένιας – στο οποίο τόσοι φοιτητές και τόσες φοιτήτριες γονυπέτησαν δακρυσμένοι – είχε ληφθή από διαφήμιση σαμπουάν της αγγλικής εταιρίας «ΜΠΡΕΚ» και είχε δημοσιευθεί σε πολλά περιοδικά και στην αγγλική έκδοση του τριμηνιαίου «Βόγκ» (το σκίτσο της διαφημίσεως – είναι «παστέλ» – το φιλοτέχνησε ο Άγγλος ζωγράφος Νικόλας Ήγκον και ως μοντέλο ποζάρησε η Νεοζηλανδή Νάνσυ Κρίντλαντ, γνωστό και πανάκριβο φωτομοντέλο, που από ηλικίας 4 χρονών ζει στο Λονδίνο). Μετά τη διαπίστωση της απάτης, πανικόβλητοι οι διοργανωτές του πανηγυριού έσπευσαν να παραπέμψουν σε δίκη τον Ηλιόπουλο – από το όνομα του φαίνεται «γέννησε» την Ηλένια – ο οποίος καταδικάστηκε (άρον – άρον, στις 18 / 2 / 75) σε φυλάκιση οκτώ μηνών…. Η πολιτική εκμετάλλευση. Ισχυρίσθησαν οι επανακάμψαντες παλαιοί και νέοι πολιτικοί ότι χάρις σ’αυτά τα γεγονότα «επανήλθε η Δημοκρατία στην Ελλάδα». Ενώ την 25η Νοεμβρίου 1973, με αφορμή τα γεγονότα αυτά ουσιαστικώς  διεκόπη το εγχείρημα επιστροφής στην Δημοκρατία,  ανετράπη η τότε μεταβατική κυβέρνηση Μαρκεζίνη ( λόγω της αρνήσεως της, να επιτρέψει τον ελλιμενισμό του 6ου στόλου στην Ελευσίνα και την χρήση της αεροπορικής βάσεως στη Σούδα, κατά τον πόλεμο του Γιαμ Κιπούρ, τον Σεπτέμβριο  του 1973.) Και την εκτροπή συνέχισε το σκληρό δικτατορικό καθεστώς Δ. Ιωαννίδη. Το οποίο κατέρρευσε και παρέδωσε την εξουσία στους πολιτικούς μόνο με την τραγική εμπλοκή της Κύπρου στις 23  Ιουλίου του 1974, οκτώ μήνες περίπου  μετά από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Ακόμη και η Πανσπουδαστική ( όργανο του ΚΚΕ εξωτερικού) στο φύλλο υπ αριθμόν 8 έγραφε ότι «το Πολυτεχνείο ήταν έργο 350 πρακτόρων του Ρουφογάλη» τότε αρχηγού της ΚΥΠ. Ενώ το θείον βρέφος ( μεγαλούτσικο τότε)  ο  Λαλιώτης μέλος της συντονιστικής επιτροπής στην Αυγή της 17.11.1976 εδήλωνε ότι «Οι μάζες δεν είχαν καμιά διάθεση για αγωνιστική κινητοποίηση» Η συντονιστική Επιτροπή Η λεγόμενη συντονιστική επιτροπή με ανακοίνωση της 29ης Σεπτεμβρίου 1974, εβεβαίωνε ότι τα γεγονότα ήσαν «μερικώς αυθόρμητα. «Το κίνημά μας είναι πολιτικό αλλά κομματικό. Ανάμεσά μας υπάρχουν πολλές τάσεις, αλλά καμιά από αυτές δεν ταυτίζεται με κανένα κόμμα» Βεβαίως οι επικυρίαρχοι των γεγονότων του Πολυτεχνείου είναι διαχρονικώς οι ίδιοι. Οι διάφοροι αριστεριστές που προκάλεσαν και προκαλούν τους εμπρησμούς τις καταστροφές τις λεηλασίες ακόμη τότε και τις επιθέσεις εναντίον του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και του κέντρου ΟΤΕ επί της Πατησιών. Ενώ ταυτόχρονα διαιωνίζεται η «ευγενής» άμιλλα καπηλείας των γεγονότων του Πολυτεχνείου από όλα τα κόμματα μολονότι κανένα από αυτά ουσιαστικώς δεν υπήρξε πρωταγωνιστής. Έτσι: Σε λίγες μέρες  θα δούμε πάλι, δυστυχώς,  οδοφράγματα, αυτοκίνητα να πυρπολούνται, περιουσίες να λεηλατούνται, σημαίες να βεβηλώνονται..Και την κορύφωση της πορείας έξω  από κει που τελειώνουν όλες οι «σοβαρές» διαδηλωσεις στην Ελλάδα. Την Αμερικανική πρεσβεία. Ταυτόχρονα, πολιτικούς, ηθοποιούς, καλλιτέχνες, συνδικαλιστές, δημοσιογράφους  να τιμούν την «εξέγερση του Πολυτεχνείου» που χάρις αυτής επανήλθε η «Δημοκρατία» ( του Ιωαννίδη) στην Ελλάδα, ενώ αρκετοί συμπολίτες μας  θα σπεύσουν συν γυναιξί και τέκνοις, γονυκλινείς στην ασώματη κεφάλα του Σβορώνου συγχέοντες τους αναφερόμενους στην μαρμάρινη πλάκα ( φοιτητές που έπεσαν επί κατοχής) με τους ανύπαρκτους νεκρούς σπουδαστές στο Πολυτεχνείο. Δια πολλοστή φόρα η  αγνή, ειλικρινής, ανιδιοτελής  και υπέρμετρος αγάπη που έχουν οι νέοι προς την ελευθερία  παραμένει ανεξάντλητο κεφάλαιο προς εκμετάλλευση. Έκθεσις Εισαγγελέως Κυριαζή: "..Ολόκληρον το κτιριακόν συγκρότημα πλην του τελευταίου προς την οδόν Τοσίτσα οικοδομήματος, καθώς και οι πέριξ αυτού χώροι, προαύλια και κλιμακοστάσια, παρουσιάζουν όψιν γενικής λεηλασίας και εκτεταμένων φθορών. Ιδία αι φθοραί παρουσιάζονται εις τους τοίχους εσωτερικώς και εξωτερικώς, αι επιφάνειαι των οποίων γέμουν συνθημάτων και εμβλημάτων.. Ενδεικτικώς τα αναγραφέντα συνθήματα, άτινα συνοδεύονται και με ρυπάνσεις δια διαφόρων χρωστικών ουσιών, έχουσιν ως ακολούθως: Λαοκρατία, Προλετάριε σήκω, Ζήτω το προλεταριάτο, Προλετάριοι της Ελλάδος ενωθήτε, ΚΚΕ, KNE, SS = US, σεξουαλική επανάσταση, κάτω η χούντα, θάνατος στον Παπαδόπουλο, παραιτήσου Παπαδόπουλε, θάνατος στο φασισμό, σπιούνοι φασίστες θα πεθάνετε, Χούντα στο απόσπασμα, έξω το NATO, ψωμί – παιδεία – ελευθερία, εργάτες, φοιτητές στον αγώνα, εργάτες – φοιτητές – αγρότες, όχι εκλογές, θάνατος στον ιμπεριαλισμό, ελευθερία – ισότητα – δικαιοσύνη, κάτω το κεφάλαιο και η γραφειοκρατία, ΕΣΑ = βασανιστές, έφτασε η ώρα σας καθάρματα, Έλληνες αντισταθήτε, Αμερικανοί σπίτια σας, απόψε πεθαίνει η Χούντα, επανάσταση λαέ, ζήτω ο ελληνικός απελευθερωτικός στρατός, ζήτω ο λαϊκός απελευθερωτικός στρατός, ζήτω η λαϊκή αντίσταση, κ.ά. … Επίσης ο εσωτερικός χώρος των προαυλίων, των κλιμακοστασίων γέμει τεμαχίων εκ κατεστραμμένων ξύλινων επίπλων, πάσης φύσεως απορριμμάτων και ιχνών εσβεσμένων πυρών." Απολογία του Γ.Παπαδοπούλου (Απόσπασμα σχετικό προς τα συνθήματα Ψωμί παιδεία ελευθερία) "..Ως προς το ψωμί, την οικονομίαν, παραλάβαμεν το εθνικόν εισόδημα εις τα 565 δολλάρια, και παραδώσαμε την διαχείρισιν της εξουσίας όταν ανετράπημεν εις 1.100. Παραλάβαμεν τον προϋπολογισμόν της χώρας εις το ύψος των 29 δισεκατομμυρίων και παραδώσαμεν την αρχήν, με τον προϋπολογισμόν της χώρας εις 109 δισεκατομμύρια. Παραλάβαμεν το συναλλαγματικόν απόθεμα της χώρας εις τα 200 εκατομμύρια δολλάρια και το παραδώσαμεν εις τον ένα δισεκατομμύριον πεντήκοντα εκατομμύρια δολλάρια. .. Παιδεία! Δύο δισεκατομμύρια τετρακόσια εκατομμύρια ήσαν αι δαπάναι του προϋπολογισμού υπέρ της παιδείας όταν αναλάβομεν την αρχήν. Και παραδώσαμεν κονδύλιον εγγεγραμμένον εις τον προϋπολογισμόν ύψους 15 δισεκατομμυρίων. Εξακόσιες είκοσι επτά ήσαν αι θέσεις των λειτουργών της ανωτάτης παιδείας, διότι δεν θα αναφερθώ εις την γενικήν, και ανεπτύξαμεν τας καθηγητικάς έδρας εις τον αριθμόν των εννεακοσίων εβδομήκοντα περίπου. Δύο χιλιάδες εξακόσιοι ήσαν οι προβλεπόμενοι βοηθοί Καθηγητών, ως βοηθητικόν εκπαιδευτικόν προσωπικόν εις τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, και όταν παραδώσαμεν την αρχήν αι νομοθετημέναι θέσεις ανήρχοντο εις έξι χιλιάδας επτακοσίας, εάν δεν με απατά η μνήμη, εξ αυτών δε είχε κατορθωθεί να συμπληρωθούν περί τας τέσσερεις χιλιάδας οκτακοσίας. Εδιπλασιάσαμε τας δυναμένας να προσφερθώσι υπηρεσίας εκ μέρους των φοιτητικών λεσχών, εβελτιώσαμε το φοιτητικόν συσσίτιον. Εχορηγήσαμεν τα φοιτητικά δάνεια. Εχορηγήσαμε δωρεάν τα συγγράματα προς τους φοιτητάς. Εν πάση δε περιπτώσει ολοκληρώσαμε την έννοιαν εις την πραγματικήν μορφήν της δωρεάν παιδείας εις τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα…" Τρεξτε λοιπον χαζομούνηδες νεοελληνες ,παρτε και τα παιδια σας μαζι,να προσκυνησετε την κεφαλα του γλυπτη,να τιμησετε εκεινους που μετα το Πολυτεχνειο,ηρθαν να σας διαφεντευσουν με ευσημα απο εναν αγωνα που ποτε δεν υπηρξε,και ξεχαστε του αληθινους ηρωες αυτης της χωρας,παντα τους ξεχναγατε αλλωστε.Βλεπετε,αυτοι δεν αγωνιστηκαν με αλλον σκοπο,παρα μονο την Ελλαδα… Ευτυχως η μοιρα με ευλογησε εκεινη την μερα να εορταζω τα γενεθλια μου,κι ετσι εχω κατι πραγματικο τουλαχιστον εγω…. Νίκος Αππελαίος

6:11 π.μ. · 15 Νοε 2024

·

19,1 χιλ.

Προβολές

 

Παρακολούθησα μια εκπομπή στο ErtNews με καλεσμένους τον Σταμάτη Φασουλή και τη Σώτη Τριανταφύλλου για τη woke ατζέντα..Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι εξοικειωμένος με τις δημιουργίες της Τριανταφύλλου, ούτε και την είχα ακούσει σε συνέντευξη ξανά. Απλά μου είχε κάνει εντύπωση η επιθετικότητα της αριστεράς στο πρόσωπό της… 

Στα 45 λεπτά της εκπομπής, μου λύθηκαν όλες οι απορίες… 

Με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η αριστερά βρέθηκε σε απόλυτα μειονεκτική θέση σε θέματα δημοκρατίας και κυρίως οικονομίας. Τι να υποστήριζε και σε τι να επιχειρηματολογούσε;;; Στην αξία των ερειπίων εν τω συγχρόνω βίω;;; Στην πορεία, η αδυναμία άρθρωσης πειστικού λόγου στα οικονομικά ζητήματα, υποκαταστάθηκε από τον απόλυτο αναλφαβητισμό…Θηριώδεις κοτσάνες για ημιλειτουργούντες εγκεφάλους…Αλλά αυτά είναι ημίμετρα, δεν κάνεις δουλειά με Γκλέτσικες θεωρίες… Άρα υποχώρησε συνειδητά στον τομέα αυτό, αρθρώνοντας περιστασιακά τα γνωστά παπατζιλίκια για τους κακούς πλουσίους και άλλα σενάρια της ΚΛΑΚ Films γραμμένα για τη Μάρθα Βούρτση και την Άντζελα Ζήλεια… 

Αποφάσισε έτσι να επικεντρωθεί στον τομέα που θεωρούσε προνομιακό ακόμα γι αυτήν: Τα κοινωνικά. Ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη, κλάμα μπόλικο, δικαιωματισμός στο full και μια συνεχής προσπάθεια απαξίωσης του δυτικού τρόπου ζωής, ως ανελεύθερου και καταπιεστικού για τις «μειονότητες». Την ίδια βέβαια στιγμή, αγκαλιάζει τον Ισλαμικό φασισμό (γιατί αντιμάχεται τη Δύση), παρουσιάζοντας την κατακρεούργηση των πλέον στοιχειωδών για τον δυτικό κόσμο δικαιωμάτων, απλά ως κομμάτι ενός πολιτισμού που οφείλουμε να σεβόμαστε…Παπατζιλίκια και πάλι εν ολίγοις… 

Το πρόβλημα βρισκόταν αλλού…στο ότι η αναμέτρηση στους τομείς αυτούς με τους συντηρητικούς, που πολλές φορές εκπέμπουν μια απολυτότητα και μια δυσκαμψία σκέψης, ήταν εύκολη. Έλα όμως που σταδιακά διαμορφώθηκε μια φιλελεύθερη τάση, που δεν προβάλλει απλά το «αντί», δεν αντισυσπειρώνεται, δεν δημιουργεί πολώσεις, υπερβαίνει τους μύθους και διεκδικεί ελευθερία παντού, από την οικονομία μέχρι τις πιο απλές ανθρώπινες σχέσεις. Πως τα βάζεις μ´ αυτούς;;; Σε καθαρίζουν στο λεπτό σαν κρεμμύδι… Εκεί λοιπόν, η πάνδημη επιθυμία προστασίας και σεβασμού του διαφορετικού, ό,τι δηλαδή χαρακτηρίζει μια Δύση που πχ στις ΗΠΑ ενώ στα ‘60s πάλευαν με τον ρατσισμό, στη λυκαυγή του νέου αιώνα εξέλεξαν και μαύρο πρόεδρο, μετεξελίχθηκε σε woke αριστερίστικη κορεκτίλα… 

 Ο στόχος; Ο φορμαλισμός της σκέψης, της έκφρασης, του λόγου. Να υποχρεωθούν οι νέοι επικίνδυνοι αντίπαλοι να ακρωτηριάσουν τον λόγο τους, υπό τον φόβο της επίθεσης που θα δεχτούν. Άρα η έπρεπε να αυτολογοκρίνονται για να επιβιώσουν, καθιστάμενοι όμως αυτόματα ακίνδυνα πνευματικά κομοδίνα ή θα αντιδρούσαν και θα δέχονταν τις κατάρες της woke εξαλλοσύνης…Στον Καιάδα όλοι…

 Έξυπνο, όμως δεν μέτρησε τη μεταβλητή κοινωνία. Γιατί όταν στήνεις κελιά για το πνεύμα, αναγκαστικά φυλακίζεις τους πάντες. Δεν μπορείς να κάνεις διακρίσεις. Και εδώ οι κοινωνίες μπουχτισμένες αντέδρασαν. Με ό,τι πρόσφορο τους προσφερόταν. Και έτσι, η φιλελεύθερη τάση αντί να καταπνιγεί, ιστορικά και πάλι δικαιώνεται. Διότι ανεξάρτητα από τις συγκυριακές πολιτικές επιλογές που αποπνέουν λαϊκισμό, η πραγματική απαίτηση και πάλι των κοινωνιών, είναι αυτή που εκφράστηκε εκεί στα 1990. Η ελευθερία…

2:18 π.μ. · 22 Νοε 2024

·

46,9 χιλ.

Προβολές

Τα ΚΑΡΤΕΛ στη χώρα της κ. Μπακογιάννη

 

Την 30 Οκτωβρίου 2025 ο φίλος και γείτονας Χάρης Καφτεράνης ανέβασε ένα video, κάτι σαν podcast όπου έκανε εύστοχες παρατηρήσεις και διαπιστώσεις προβλημάτων και ταυτόχρονα σχετικά άστοχες προτάσεις για την επίλυσή τους. Το videoείναι ανηρτημένο στο YouTubeόπου και ανάρτησα σχόλιο. Βέβαια το σχόλιο γράφτηκε βιαστικά και το κείμενο που προέκυψε είναι ασαφές έως αλλοπρόσαλλο. Έτσι θεώρησα υποχρέωσή μου να το ξαναγράψω με ήρεμη ψυχική διάθεση και χωρίς βιασύνη. Πιστεύω ότι προέκυψε κάτι σαφές και εύληπτο. 

Το podcast αφορά στην δημιουργία καρτέλ τεσσάρων τραπεζών οι οποίες στηρίχθηκαν κατά την αιχμή της κρίσης από χρήματα που δανείστηκε το Ελληνικό κράτος, (στα 200 δις € υπολογίζονται) και οι οποίες σήμερα δίνουν μικρά επιτόκια καταθέσεων (γύρω στο 0,5% λένε) και δανείζουν με πανύψηλο επιτόκιο χορηγήσεων.

Μιας και μιλάμε για μειοδοσία...

 Χειμαρρώδες κείμενο από τον Θάνο Τζήμερο. Αντιγράφτηκε από το Twitter. (Σήμερα πλέον Χ). Το σώζω πριν αρχίσουν τα κουμμούνια τις αναφορές και το κατεβάσουν

Η ψυχογένεση της εθνικής μειοδοσίας

 

Αντέγραψα το άρθρο από εδώ. Δεν είναι ανάλυση τόσο όσο οδηγός συμπεριφοράς. Το βρήκα χρήσιμο

Συνεισφορά στην κατανόηση της Ολυμπιακής φιέστας

Ένας καλός φίλος, ο ΓΠ, μου έστειλε το παρακάτω κείμενο. Όλοι κάτι ψυχανεμιζόμαστε αλλά οι σκέψεις πρέπει να μπούνε σε κάποια σειρά.

Η “Ακροδεξιά” ως εσωτερικός εχθρός στην εποχή της αποδόμησης των ταυτοτήτων

 Το συνημμένο άρθρο ανέβηκε στο faceboo και το κατέβασαν αυτόματα. Μετά αναρτήθηκε στο slpress.gr απ' όπου και το ξεσήκωσα. Το φυλάω γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται 

Γαλλία: Προεκλογικά

 Το κείμενο είναι από το LIBERAL. Λίβελος με τα όλα της και συρραφή πραγμάτων που μάλλον κάποιος Μακρονικός λογογράφος τα έγραψε και η συντάκτρια τα μετέφρασε. Το βάζω εδώ για να μπορώ να το έχω σαν μάρτυρα σ' αυτά που θ' ακολουθήσουν. Όχι στη Γαλλία, αλλά εδώ.

Δεν χρωστάμε τίποτα...

 ...στον οποιοδήποτε πονηρό που μυρίστηκε επιδόματα και είπε να μπουκάρει. 

Αντίθετα χρωστάμε στα παιδιά μας μια ειρηνική χώρα και γειτονιές χωρίς τρελαμένους έτοιμους να βάλουν βόμβα για χάρη μιας σκιώδους οντότητας είτε αυτή λέγεται Αλλάχ είτε σοσιαλιστικός παράδεισος...

https://www.in.gr/2024/06/14/editorial/nayagio-tis-pylou-xrostame-se-pano-apo-500-psyxes-tin-alitheia-kai-na-stamatisei-mesogeios-na-einai-nekrotafeio/

Χαμπάρι δεν έχω

 

Αυτά λίγο πολύ από την παρουσίαση των πεπραγμένων μιας Συνεταιριστικής Τράπεζας της Θεσσαλίας.

Ποιός;

  https://www.tovima.gr/2024/06/14/society/nayagio-tis-pylou-enas-xronos-dixos-dikaiosyni-kai-apantiseis/

Ποιός τους πληρώνει να γράφουν τέτοια κείμενα;  

Για τους περίεργους γάμους και τις εγκληματικές υιοθεσίες

 

Μερικά κείμενα τα κρατάς για να τα διαβάζεις συνέχεια. Δεν είναι βέβαια τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη ούτε και η Κριτική του καθαρού Λόγου του Καντ ούτε καν η βίβλος. Σηματοδοτούν όμως μια αντίληψη. Άλλα πάλι κείμενα τα κρατάς για να τα τρίψεις στη μούρη κάποιων μετά μερικά χρόνια, κάποια άλλα απλά γιατί σου άρεσαν. 

Το παρακάτω κείμενο εκπληρώνει αυτές της προδιαγραφές. Έχει αναπαραχθεί από πολλούς. Ας είναι και από αυτό το Block...

Κείμενο από το Χ

Το κείμενο είναι από ανάρτηση στο twitter (νυν Χ). Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας του συντάκτη του  Thanos Dimou

@AthanDim

Το ότι πάρα πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες φοροδιαφεύγουν είναι αληθές. Το ότι δεκάδες χιλιάδες εξ αυτών απλά βιοπορίζονται με ελάχιστα χρήματα είναι επίσης αληθές. Το ότι χιλιάδες επαγγελματίες

Πως εκλέγεται κάποιος δήμαρχος;

Πως εκλέγεται κάποιος δήμαρχος, λοιπόν. Πλην της προφανούς και λίγο αφελούς απαντήσεως, ότι δηλαδή αναδεικνύεται μέσω της έκφρασης της λαϊκής θελήσεως, που είναι η ευρεία εικόνα υπάρχουν και λεπτομέρειες που αναδεικνύονται από μια στενότερη εξέταση. Όπως περίπου όταν βάζεις μια ψείρα στο μικροσκόπιο και βλέπεις ένα εξωπραγματικό τέρας. 

Ας βάλουμε λοιπόν την ψείρα στο μικροσκόπιο. Ο Δήμαρχος εκλέγεται επειδή έχει

Μια μικρή πρόταση για την ανάπτυξη και την συνεπαγόμενη δημιουργία πλούτου

 

Του Νίκου Χατζηευστρατίου

Είμαστε σε μια απόσταση από τις δημοτικές εκλογές που επιτρέπει να ακουστούν προτάσεις που αφορούν στο μέλλον της πόλης μας. Λίγο πριν κανείς δεν θα τις άκουγε επειδή κανείς πλέον δεν εμπιστεύεται την σημερινή αρχή και λίγο μετά κανείς δεν θα τις ακούει γιατί οι υποψήφιοι θα θορυβούν ξεκατινιαζόμενοι αυτάρεσκα κατά το έθιμο.

 

Η προσφυγή που κατέθεσε ο Θ. Τζήμερος κατά του ΚΚΕ

Η παγίδα του μεσαίου εισοδήματος

 

Σπουδή σε μια μικρή κοινότητα της Μακεδονίας.

Πρόκειται για οικονομικό όρο ο οποίος περιγράφει μια κοινωνική κατάσταση. Την άρνηση εκ μέρους του πληθυσμού να αναλάβει πρωτοβουλίες και την εμμονική του προσκόλληση στα κεκτημένα του δικαιώματα. Αυτά φυσικά γίνονται μέσα από μια κρατική παρέμβαση η οποία μοιράζει και ξαναμοιράζει ένα συνολικό προϊόν το οποίο μοιραία μειώνεται με ρυθμούς που δεν γίνονται αντιληπτοί από χρόνο σε χρόνο. Αυτή είναι μια κατάσταση που ζήσαμε στην Ελλάδα τις δεκαετίες από το ’80 έως το 2010. Φυσικά επειδή η αριθμητική δεν είναι συνωμοσία το διαβρωμένο αυτό οικοδόμημα κατέρρευσε. Σήμερα κοιτάμε ο ένας τον άλλον δοκιμάζοντας λύσεις. Άλλες πετυχαίνουν κι άλλες όχι.

Τα γενέθλια

Αντιγράφω από το Liberal

Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια γεννήθηκε το Bitcoin. H αποστολή της δημοσίευσης - Λευκής Βίβλου «Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System» («Βitcoin: Σύστημα Ηλεκτρονικών Συναλλαγών μεταξύ ομότιμων»), σε μία κρυπτογραφημένη λίστα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, θεωρείται το έναυσμα για μία από τις μεγαλύτερες τεχνολογικές καινοτομίες την τελευταία 15ετία. Η δημοσίευση παρουσίαζε τις εννοιολογικές και τεχνολογικές λεπτομέρειες ενός συστήματος πληρωμών χωρίς την εμπλοκή ενδιάμεσων τραπεζών. Η εννεασέλιδη Λευκή Βίβλος, που φέρεται να έχει γραφεί από κάποιον άγνωστο (μέχρι και σήμερα) με το όνομα Satoshi Nakamoto οδήγησε στη δημιουργία του Bitcoin, του πρώτου κρυπτονομίσματος, γράφοντας έτσι ιστορία στο χώρο των κρυπτονομισμάτων. 14 χρόνια αργότερα υπήρχαν πάνω από 9.400 κρυπτονομίσματα σε «κυκλοφορία», ενώ η συνολική αξία της αγοράς κρυπτονομισμάτων υπολογίζεται σε $996 δισ. με ημερήσιο τζίρο $110 δισ.

Πως ξαναπάμε σε χρεοκοπία με μια απλή κίνηση

Το κύριο αίτιο της κατάρρευσης

Το πολιτικό σύστημα της χώρας, γέννημα ενός λαού παρακμιακού και πατόκορφα διεφθαρμένου, αποδεικνύει αυτές της μέρες ξανά το πόσο ανεπαρκές είναι. Όταν ξεκίνησε η εφαρμογή της δανειακής συμβάσεως (τα λεγόμενα «μνημόνια») είχε φανεί ότι το ασφαλιστικό σύστημα ήταν αυτό που διέλυσε την οικονομία, τις εργασιακές σχέσεις, συνέβαλλε έμμεσα αλλά καθοριστικά στην δημογραφική κατάρρευση στέλνοντας τον ανθό του έθνους στο εξωτερικό αφήνοντας εδώ γέρους, ράθυμους και εξαρτημένους ανθρώπους.

Οι προσδοκίες

Θα περίμενε κανείς να υπάρξουν τομές δηλαδή ένας τολμηρός νομοθέτης να αλλάξει ή έστω να πυροδοτήσει μια κουβέντα για την  αλλαγή εκ βάθρων αυτού του συστήματος. Τα παραδείγματα από την πρόσφατη ιστορία είναι πολλά. Το πιο φωτεινό είναι η μεταρρύθμιση Πινοσέτ, η οποία όντας μεταφορά των ιδεών της οικονομικής σχολής του Σικάγου,  έβγαλε την Χιλή από τον οικονομικό μαρασμό και την οδήγησε σε ένα ασφαλιστικό σύστημα εύρωστο αλλά και πέρα για πέρα δίκαιο. Αυτό λέγεται ανταποδοτικό ή αποταμιευτικό και έχει περιγραφεί με σχολαστική ακρίβεια (με μορφή Νομοσχεδίου μάλιστα) από μια φωτεινή εξαίρεση στο πολιτικό στερέωμα των τελευταίων 50 ετών στην Ελλάδα. Τον Στέφανο Μάνο.

Η κατάληξη

Οι αλλαγές δεν έγιναν.  Μειώθηκαν όμως οι συντάξεις. « Έντεκα φορές!» κραύγαζαν οι συνταξιούχοι πρώην ΔΕΚΟ που είχαν περάσει μια ζωή κοτσάνι (που λέγαμε και παλιά), λίγο πριν ψηφίσουν ΣΡΖ για να τους τις περικόψει μόλις ήρθε στα πράγματα  άλλες δύο φορές, έτσι για μη τους μείνει η παραμικρή ψευδαίσθηση. Ενοποιήθηκαν τα ταμεία στον ΕΦΚΑ και ως εκεί. Και πάλι το σύστημα του χωνιού. Όλοι ρίχνουν μέσα στο καζάνι και όλοι παίρνουν. Όλοι ρίχνουν υποχρεωτικά το ίδιο και όλοι παίρνουν υποχρεωτικά το ίδιο. Θεωρητικά! Πάντα εξαιρούνται άτομα κοντά στην εξουσία που έπαιρναν παραπάνω και τώρα δεν ξέρουμε τι γίνεται. Καμιά σκέψη για εξορθολογισμό. Καμιά σκέψη για δικαιοσύνη.

Η γνωστή και βιώσιμη αντιπρόταση

Το ανταποδοτικό σύστημα αντίθετα είναι ένα άθροισμα προσωπικών λογαριασμών όπου ο κάθε ασφαλισμένος μαζεύει σ΄όλη την διάρκεια του ασφαλιστικού του βίου χρήματα και κάποια στιγμή τα παίρνει υπό μορφή συντάξεως.   Στο ερώτημα γιατί να μην το κάνει σε ένα προσωπικό του λογαριασμό η απάντηση είναι σχεδόν προφανής. Διότι δεν μπορεί να έχει μια αποδοτική διαχείριση του αποθεματικού του κάτι που θα του επέτρεπε να έχει υψηλό επιτόκιο/απόδοση. Αντίθετα τα χρήματα από τους λογαριασμούς όλων (ή πολλών) των ασφαλισμένων μπορούν να τύχουν καλύτερης και φυσικά πιο αποδοτικής διαχειρίσεως και να αποδώσουν μεγαλύτερη σύνταξη.  Φυσικά η δουλειά αυτή δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι έργο ενός κρατικού φορέα δηλαδή ενός οργανισμού ο οποίος βρίσκεται στο έλεος του πολιτικού συστήματος. Είναι δουλειά ιδιωτικών επιχειρήσεων. Και επειδή κάθε φορά που λέγεται κάτι τέτοιο πετάγεται κάποιος λέγοντας μια ιστορία με κάποιον Ψωμιάδη που φαλίρισε την Ασφαλιστική του, η απάντηση είναι απλή. Οι ασφαλιστικές κοινωνικής ασφάλισης θα διοικούνται μέσα από ένα αυστηρό θεσμικό πλαίσιο και με γνωστούς μηχανισμούς κάθε χρόνο θα δίνουν λογαριασμό τους πελάτες τους. Περαιτέρω ανάλυση παρέλκει.

Ο υποτροπιασμός

Κι ενώ δεν έγινε τίποτα παραπάνω από αυτά που όφειλαν να γίνουν, τις προάλλες μάθαμε ότι αυξήθηκαν κατακόρυφα οι ασφαλιστικές εισφορές και ότι μάλλον θα αυξηθούν κι άλλο. Ταυτόχρονα μάθαμε ότι η κυβέρνηση έχει σαν πρόθεση να κάνει γενναίες αυξήσεις σε συντάξεις τους επόμενους μήνες. Κοιτώντας το ευρύτερο περιβάλλον  βλέπουμε την έξοδο από το καθεστώς επιτήρησης την στιγμή που αυξήθηκαν οι εισφορές και  εκλογές κάπου στο μέσο του 2023 δηλαδή σε 6-7 μήνες ή και νωρίτερα.

Η επερχόμενη παρακμή

Το επιτελικό κράτος, το οποίο κανείς μας δεν κατάλαβε τι ακριβώς σημαίνει και μάλλον είναι ένα χρήσιμος κόθορνος που φοριέται σε κάθε αντίληψη περί αυτού, έκανε πράγματα που έκανε για πολλές δεκαετίες τώρα το πολιτικό σύστημα. Αυξάνει τις εισφορές δηλαδή το κόστος της εργασίας χωρίς καμία άμεση (ή και έμμεση) ωφέλεια των εργαζομένων και με τα χρήματα αυτά εξαγοράζει την εύνοια των νυν συνταξιούχων. Η αύξηση του κόστους εργασίας δεν είναι κάτι θεωρητικό και ανώδυνο. Αυξάνει την ανεργία μέσω απολύσεων και, σε ακραίες περιπτώσεις, κλείνοντας ή διώχνοντας επιχειρήσεις από την χώρα.

Η νέα χρεοκοπία

Συμπερασματικά σήμερα δρομολογούμε μια ακόμη χρεοκοπία επαναλαμβάνοντας με καρμπόν τα ίδια λάθη. Τα πρώτα χρόνια του ΠΑΣΟΚ όσοι βλέπαμε την συμφορά να έρχεται  αντιμετωπίζαμε ένα «ακλόνητο» επιχείρημα. Μετά τον θάνατό μου ας χρεοκοπήσει το σύμπαν. Τώρα ξέρουμε ότι οι χρεοκοπίες δεν συμβαίνουν στη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής, συμβαίνουν πολύ νωρίτερα…