Το απίθανο Διοικητικό παρατράγουδο κάτω από την Εληά (Συνέχεια και τέλος)

Σε προηγούμενο άρθρο έγινα η περιγραφή της ιχνηλασίας ενός αυθαίρετου και παράνομου έργου σε τοπόσημο της Βέροιας. Το ασανσέρ και τον κυλιόμενο διάδρομο της περιοχής Εληάς. Εδώ γίνεται η παράθεση της Νομοθεσίας που ίσχυε κατά την διάρκεια της κατασκευής του, παρατίθεται μια ανάγνωση των γεγονότων μέσα από την σκοπιά των Νόμων και στο τέλος βγαίνουν κάποια πολιτικά/κοινωνικά  συμπεράσματα.

Παραλαβές και η δικαίωση

Εδώ υπάρχει ένα εξώδικο του οποίου ο συγγραφέας δικαιώθηκε. Είχε να κάνει με οριστική παραλαβή έργου.
Εδώ πάλι είναι το ιστορικό μιας άλλης οριστικής παραλαβής που καταγγέλθηκε. Για να δούμε αν θα υπάρχει δικαίωση

Το απίθανο Διοικητικό παρατράγουδο κάτω από την Εληά

Πριν τέσσερις μήνες ήμουν πολύ θυμωμένος με τον εαυτό μου. Είχα ανακαλύψει ότι κάτω από τα μάτια μου, από ένα μέρος από το οποίο περνούσα τότε μια φορά την ημέρα, οι άρχοντες της πόλης μου είχαν στήσει ένα απίθανο διοικητικό παρατράγουδο. Παρατράγουδο το οποίο είχε φυσικά και οικονομική διάσταση.  Ακολουθεί  ένα μεγάλο κείμενο. Θα υπάρξει κι ένα ακόμη με νόμους και συλλογισμούς. 

Πως αποφασίστηκε η επισκευή των άχρηστων ανυψωτικών μεταφορικών

Τις προάλλες το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης αποφάσισε να επιδιορθώσει τα Μηχανολογικά στο πρανές της Εληάς. Ενός ανελκυστήρα και ενός μηχανικά κυλιόμενου διαδρόμου η χρησιμότητα των οποίων δεν αποδείχθηκε ποτέ. Όσο για την νομιμότητά τους άσε για μετά. Οι ζημίες με βάση τον ισχυρισμό του δήμου προκλήθηκαν από βανδαλισμούς. Λογικό. Ότι είναι άχρηστο και δημόσιο οδηγείται στη φθορά.  Οι ζημίες βέβαια έχουν αποτυπωθεί φωτογραφικά εδώ και στις ένθετες φωτογραφίες. Ήταν σπασμένα τζάμια, κλεμμένα ανοξείδωτα καλύμματα και  ρυπαρογραφήματα. 

Συμπεριφορές Δημόσιων λειτουργών (ΙΙ)

Στην προηγούμενη ανάρτηση περιέγραψα τον απόθαρο που πήρα από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Σήμερα σειρά έχει το Τμήμα Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος. Είναι το παλιό Τμήμα Βιομηχανίας. Σ’ αυτούς είχα καταθέσει αίτηση ζητώντας να δω τον φάκελο με τα έγγραφα του απαλλακτικού των «Αστικών Αναπλάσεων της Βέροιας». Και πάλι το κείμενο της αιτήσεως.

Προφανές;

Πριν απ΄όλα  πρέπει να πάμε στο κείμενο της αποφάσεως 2559/2017 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ Ε΄.Υπενθυμίζεται ότι επρόκειτο πάλι για ανάπλαση (Αγρίνιο) και μάλιστα εκεί δεν ξεκίνησε ο Δήμος της πόλης να σηκώνει κατασκευάσματα πότε ύψους 8 μέτρων και πότε μήκους 40 μέτρων, από χάλυβα και κυρίως χωρίς καμιά σχέση με τον περιβάλλοντα χώρο. Οι άνθρωποι ήθελαν να κόψουν 64 λιγούστρα. (Καμιά 10αρια έκοψε ο δήμος Βεροίας και δεν ίδρωσε το αυτί τους).

Κάνοντας το καθήκον μου. Πράξη 3η

Ένα βήμα ακόμη για την ολοκλήρωση ενός καθήκοντος απέναντι στην τοπική κοινωνία. Κατέθεσα την ίδια σχεδόν αναφορά και την Επίτροπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το ΕΛ.ΣΥΝ, για όσους δεν θυμούνται, ελέγχει μόνον τις δαπάνες. Δηλαδή επεξεργάζεται τιμολόγια, συμφωνητικά. πρωτόκολλα παραλαβής κλπ και με βάση αυτά εγκρίνει ή απορρίπτει δαπάνες. Αντιλαμβάνομαι πως αν ενέκρινε την δαπάνη για τις αυθαίρετες μηχανολογικές κατασκευές το κείμενο θα της είναι πηγή αμηχανίας. Αυτά όμως έχει η διαχείριση δημόσιων υποθέσεων (και υποθέσεων γενικώς) πότε όλα κυλούν ομαλά και πότε στραβώνει το πράγμα. Όχι ότι θα μπορούσε να της αποδώσει κανείς ευθύνες, δεν είχε ούτε τα μέσα, ούτε το προσωπικό άλλωστε, ούτε καν την εξουσία, αλλά ποιος τρέχει τώρα να διαπιστώσει το αληθές της καταγγελίας; 

Ωδή στον αυθαίρετο οικιστή

O Δήμος Βεροίας με πάει τον τελευταίο καιρό από έκπληξη σε έκπληξη. Ευχάριστες εκπλήξεις γενικά. Απαντά σε ερωτήματα που του θέτω και μάλιστα χωρίς να περιμένει να παρέλθει το περιθώριο των 50 ημερών που απαιτούσε ο 2690/99 ή των 20 που απαιτούσε η τροποποίησή του. Δυστυχώς οι ευχάριστες εκπλήξεις σταματούν εκεί. Μετά αρχίζουν συνήθως τα στενάχωρα.

Τα μηχανολογικά κάτω από την Εληά (και πάλι)

Τελικά τα πράγματα είναι πιο απλά απ’ ότι νομίζουμε. Ειδικά αν έχουμε μια μικρή εξοικείωση με την τεχνολογία ή λίγο παραπάνω υπομονή. Εν προκειμένω το ψάξιμο στη διαύγεια, έτσι όπως τα κατάφεραν οι φωστήρες του Δημοσίου, χρειάζεται γνώσεις κάποιας γλώσσας προγραμματισμού ή κάποιας ψευδογλώσσας όπως πχ η python. Όσοι νοιάζονται για δωρεάν διαδικτυακά μαθήματα, θα βρουν υλικό στο mooc του πανεπιστημίου Κρήτης. εδώ.

Μια λυτρωτική επιστολή προς τον Δήμο Βεροίας

Οι αμφιβολίες δηλητηριάζουν την ψυχή. Όταν έχουν να κάνουν με τα δημόσια πράγματα είναι ανόητο να τις αφήσεις να υπάρχουν. Ανόητο γιατί διαθέτουμε μια δημοκρατική νομοθεσία που μας επιτρέπει να ενημερωθούμε για τα κοινά και όχι μόνο. Θεωρεί την πληροφόρηση των πολιτών συνταγματικό τους δικαίωμα .

Το σπασμένο τζάμι (Η κυριολεκτική και μεταφορική σημασία)

Υπάρχουν πράγματα που διδάσκονται οι Αγγλοσάξονες από μικρή ηλικία μέσω λεκτικών συμβόλων. Γνωμικών, παροιμιών και μύθων.  Κι εμείς το κάνουμε. Για παράδειγμα η έκφρασηThe Fate of the commons η οποία υπαινίσσεται ότι η μοίρα των κοινών πραγμάτων είναι η απώλεια, υπάρχει και στα Ελληνικά.  Είναι σχεδόν ισοδύναμη με το καθ’ ημάς «το συνεταιρικό μουλάρι το τρώει ο λύκος». Βέβαια τα κοινά πράγματα στην χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες θεωρούνται ιερά με τη μοίρα τους κάτι άλλο εκτός από τον θάνατο. Μόνο που η πραγματικότητα λέει άλλα.