Ιχνηλατώντας τα κίνητρα μιας Δημόσιας Υπηρεσίας

Η σχέση μου με το Δασαρχείο Βεροίας τις τελευταίες εβδομάδες απέκτησαν μια πιο "ἑρωτική" διάσταση. Ερωτική υπό την έννοιαν ότι θέτω ερωτήματα.  Λένε ότι ο έρως και τα ερωτήματα έχουν κοινή καταγωγή. Ποτέ δεν κατάλαβα πως μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο.  Η τελευταία ερώτηση ήταν και κάπως καταγγελτική. Ζήτησα δηλαδή να κηρύξουν αυθαίρετες μηχανολογικές (ανυψωτικές -μεταφορικές) κατασκευές σε χώρο πρασίνου της πόλης.

Απάντησε το Δασαρχείο

Είκοσι μέρες μετά την αίτηση προς το Δασαρχείο,  ήρθε η απάντηση. Άντεξα μια γρήγορη ανάγνωση, για την ώρα. Το ύφος ήταν αντίστοιχο του συναξαριστή: Δεν έχουμε δώσει έγκριση αλλά είναι σα να δώσαμε. (Βίος Αγίου Παϊσίου του Αγιορίτου).

Κάνοντας το καθήκον μου. (Κύμα 2ο Πράξη 4η) (παράπλευρες οφέλειες)

Αν και βαθιά πικραμένος από αυτό που εγώ αντιλαμβάνομαι ως εθνική ήττα και προδοσία, που θα μπορούσαν και να μην είχαν γίνει, σκέφτηκα πως η καθημερινότητα είναι το πραγματικό και πιο δύσκολο πεδίο μάχης. Έτσι ξεκίνησα και πάλι την δράση που έχω αναθέσει τώρα τελευταία στο εαυτό μου.  

Διεύθυνση Δασών και Δασαρχείο

Μ΄ αυτά τα κόλπα του Δήμου Βεροίας και με δεδομένο ότι η προσφυγή στην τακτική δικαιοσύνη το πολύ πολύ να πέσει πάνω σε κανένα απαλλακτικό βούλευμα, αναγκάστηκα να μάθω αρκετά και για τη διοίκηση και για την διοικητική δομή της χώρας. Για παράδειγμα ποτέ δεν κατάλαβα μέχρι τώρα  τι είναι η διεύθυνση δασών και τι το δασαρχείο. Και γιατί χρειάζονται και τα δύο. Ποια υπηρεσία από τις δύο επιβλέπει την άλλη. Ποιά είναι ιεραρχικά υψηλότερα.

Κάνοντας το καθήκον μου. Πράξη 3η

Ένα βήμα ακόμη για την ολοκλήρωση ενός καθήκοντος απέναντι στην τοπική κοινωνία. Κατέθεσα την ίδια σχεδόν αναφορά και την Επίτροπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το ΕΛ.ΣΥΝ, για όσους δεν θυμούνται, ελέγχει μόνον τις δαπάνες. Δηλαδή επεξεργάζεται τιμολόγια, συμφωνητικά. πρωτόκολλα παραλαβής κλπ και με βάση αυτά εγκρίνει ή απορρίπτει δαπάνες. Αντιλαμβάνομαι πως αν ενέκρινε την δαπάνη για τις αυθαίρετες μηχανολογικές κατασκευές το κείμενο θα της είναι πηγή αμηχανίας. Αυτά όμως έχει η διαχείριση δημόσιων υποθέσεων (και υποθέσεων γενικώς) πότε όλα κυλούν ομαλά και πότε στραβώνει το πράγμα. Όχι ότι θα μπορούσε να της αποδώσει κανείς ευθύνες, δεν είχε ούτε τα μέσα, ούτε το προσωπικό άλλωστε, ούτε καν την εξουσία, αλλά ποιος τρέχει τώρα να διαπιστώσει το αληθές της καταγγελίας; 

Κάνοντας το καθήκον μου. Πράξη 1η

Τις προάλλες μίλησα για το καθήκον μου απέναντι στην πόλη μου εννοώντας την δημοσιοποίηση/αναφορά προς τα συντεταγμένα κρατικά όργανα της κατάχρησης του δημόσιου χώρου στην περιοχή μεταξύ Οδών Στρατού και Ανοίξεως, Ναού Αγίων Αναργύρων και Τουριστικού περιπτέρου Εληάς. Η αιτιολόγηση της πράξης, δηλαδή γιατί η αναφορά είναι καθήκον, θεωρώ ότι παρέλκει. Όποιος δεν το καταλαβαίνει ας σταματήσει το διάβασμα αυτού του ιστοτόπου. 

Αποδέκτες της πληροφορίας είναι με βάση τον Νόμο πολλοί. Πρώτος όμως είναι το Δασαρχείο της Βέροιας. Για πολλούς λόγους. 

Ωδή στον αυθαίρετο οικιστή

O Δήμος Βεροίας με πάει τον τελευταίο καιρό από έκπληξη σε έκπληξη. Ευχάριστες εκπλήξεις γενικά. Απαντά σε ερωτήματα που του θέτω και μάλιστα χωρίς να περιμένει να παρέλθει το περιθώριο των 50 ημερών που απαιτούσε ο 2690/99 ή των 20 που απαιτούσε η τροποποίησή του. Δυστυχώς οι ευχάριστες εκπλήξεις σταματούν εκεί. Μετά αρχίζουν συνήθως τα στενάχωρα.