Η «ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ»

 Αριστείδης Ν. Χατζής

Αναπληρωτής Καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών | Τμήμα Μ.Ι.Θ.Ε. ΕΚΠΑ

Αυτό είναι ένα γράφημα που έφτιαξα με στοιχεία του Index of Economic Freedom, ενός δείκτη που μετρά την οικονομική ελευθερία παγκοσμίως. Όπως, ίσως γνωρίζετε, στις αρχές Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε η ετήσια έκδοση του Index για το 2016. Και όπως βλέπετε πέσαμε κι άλλο. Σχεδόν μια ποσοστιαία μονάδα.

ΑΡΘΡΟ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ

Μεταφέρεται αυτούσιο από το Κουρδιστό Πορτοκάλι. Δεν μπορεί να λείπει από εδώ. Όσοι αντέχουν στοιχειώδεις αλήθειες ας το διαβάσουν. Οι υπόλοιποι...

Στοιχειώδη μαθήματα Φιλελευθερισμού για Αρχάριους

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος γράφει για τα παρακμιακά στελέχη της ΝΔ και το πελατειακό κράτος

Πρόσφυγες ή Εισβολείς;

8 ΣΤΟΥΣ 10 ΕΙΝΑΙ ΝΕΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΓΥΡΩ ΣΤΑ ΕΙΚΟΣΙ ΚΑΙ ΠΑΝΩ

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου*

 Η παρουσια του Ισλαμ σε μια χωρα επιδρα στις εξελιξεις ευθεως αναλογα με τους αριθμους των μουσουλμανων που βρισκονται εκει. Αν οι αφοσιωμενοι οπαδοι του Μωαμεθ δεν ξεπερνουν το 1% του πληθυσμου τοτε οι μουσουλμανοι ειναι φιλησυχοι, αγαπουν την ειρηνη και δειχνουν ετοιμοι να ασχοληθουν αποκλειστικα με την καθημερινοτητα τους. Αυτο ισχυει απολυτα σε χωρες οπως οι Ηνωμενες Πολιτειες η Αυστραλία η ο Καναδάς με ποσοστο μουσουλμανων απο 0,08 έως 1,8% .

O Eφιάλτης που ξημερώνει

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΚΟΝΤΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΛΟΥΣΙΟΤΑΤΕΣ

 

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Είναι απίστευτη η άγνοια με την οποία πολιτικές αρχές και δημόσιοι παράγοντες στη Ελλάδα αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα και τις εξελίξεις. Δίχως ίχνος διορατικότητας και διάθεση αναλυτικής προσέγγισης του μέλλοντος, αντιμετωπίζουν οι πάντες το σήμερα με όρους του χθές. Στην οικονομία δεν χρειάζονται ιδιαίτερες αναλύσεις. Το γεγονός πως το καινούργιο μνημόνιο επαναλαμβάνει κατά τα δύο τρίτα όρους των δύο προηγουμένων, αποδεικνύει πέραν κάθε αμφισβήτησης ορισμένες αλήθειες.

Η φιλελεύθερη εναλλακτική λύση

Υπάρχει διέξοδος από το φαύλο κύκλο της λιτότητας. 

Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος γράφει για την εναλλακτική 

Από την  news 247

Το καινούργιο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας του οποίου τις βασικές κατευθύνσεις ενέκρινε η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι νεοφιλελεύθερο αλλά Γερμανο-ευρωπαικό. Σε αντίθεση με τους πομφόλυγες του σοσιαλισμού που χύνουν καυτά δάκρυα για την προδομένη αλλά αναποτελεσματική τους ιδεολογία, οι φιλελεύθεροι έχουν σαφείς και βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις. Μια οικονομική πολιτική δηλαδή με λιγότερους φόρους, λιγότερο δημόσιο, λιγότερη γραφειοκρατία και πολύ περισσότερη ανάπτυξη και ευημερία.

Κρατισμός και Αντικρατισμός - H μοναδική αντιπαλότητα

του Ανδρέα Ανδριανόπουλου (από το site του)

Σε ένα εξαιρετικό σημείωμά του ο Θεοχάρης Φιλιππόπουλος, στο ηλεκτρονικό site του «Κεφαλαίου», περιγράφει τον πραγματικό ρόλο και τις τεράστιες ευθύνες της Αριστεράς για την σημερινή τραγική κατάληξη της χώρας. Αποφεύγει όμως να ακουμπήσει ένα εξ’ ίσου κρίσιμο ζήτημα.  Ποιός είναι ο ρόλος της  ΝΔ των Σαμαρά – Στουρνάρα, όπως και της κυβέρνησης Παπαδήμου – Βενιζέλου νωρίτερα, για τα σημερινά αδιέξοδα;

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

του βιβλίου του Ανδρέα Ανδριανόιπουλου

ΚΡΙΣΕΙΣ ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΚΡΙΣΗ

 Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΑΝΑΚΑΜΨΗ

το βιβλίο είναι ανηρτημένο εδώ και μπορείτε να το κατεβάσετε. Αν βέβαια πιστεύετε πως για όλα φταίνε κάποιες κακές οντότητες που συνωμοτούν εναντίον της χώρας μας μη ασχοληθείτε. Θα χάσετε τον χρόνο σας. 

Πόσο πρέπει να μας το θυμίσουν;

Ακόμη μια φορά ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος με ενθουσίασε. Μεστός, πραγματιστής και γεμάτος πληροφορίες. Το άρθρο κάνει αναφορές στο Αζερμπαιτζάν και την ανάπτυξή του. Το δημοσιεύω μαζί με κάποιες εικόνες που ψάρεψα από το διαδίκτυο. Το μήνυμα σαφές και ευανάγνωστο.

ΖΗΤΗΜΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

Το κείμενο είναι του Ανδρέα Ανδριανόπουλου και το ξεπατίκωσα από εδώ

Ανθρωπογεωγραφία του τρελαμένου ισλάμ

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ - Πτυχές του Μουσουλμανικού Μωσαϊκού

 Το κείμενο είναι του Ανδρέα Ανδριανόπουλου. Το αναδημοσιεύω σαν ευκαιρία να παραθέσω μια σειρά από links, με σκοπό να συνεισφέρω στην κατανόηση γεγονότων της ευρύτερης γειτονιάς μας, αλλά και της αυριανής στενής γειτονιάς μας αν δεν βρούμε τρόπους να προστατεύσουμε τα σύνορά μας. 

Πού είναι οι Αμερικανοί;

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Πολλοί έχουν πει πως η Ιστορία συνήθως επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Τώρα, που οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εξασφαλίσει τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου από την εκμετάλλευση σχιστόλιθων στο έδαφός τους και πετρελαίου από τους αμμόλοφους του Καναδά, είναι φανερό πως νοιάζονται όλο και λιγότερο για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, στην Ανατ. Μεσόγειο και τελικά για την ίδια την Ευρώπη. Τα συνεπακόλουθα αυτής της αποστασιοποίησης αρχίζουμε ήδη να τα διακρίνουμε γύρω μας.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ‘ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ’;

Εχει δίκιο ο Τάκης Μίχας που επισημαίνει το σιωπητήριο που έχει πέσει πάνω στο πραγματικό ιδεολογικό χαρακτήρα της ΧρυσήςΑυγής. Με την χρήση των αρχικών του σχετικού όρου στα Γερμανικά (Ναζί) φαίνεται πως βολεύονται όλοι. Και οι εθνικιστές συγκαλύπτουν την σοσιαλιστική διάσταση της φυσιογνωμίας τους, που σε διαφορετική περίπτωση θα αποξένωνε ένα μεγάλο κομμάτι της συντηρητικής εκλογικής τους πελατείας, αλλά και η Αριστερά γενικά απεκδύεται κάθε συγγένειας με όσους καταγγέλλει σαν ακραίους, ρατσιστές και τραμπούκους.

ΣΚΕΦΘΗΚΑΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΥ Η ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ GOOGLE;(Με σωστό link)

Βαριέμαι την αντιγραφή ΕΔΩ λοιπόν

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΩΝ «ΠΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ»

Από το site του Ανδρέα Ανδριανόπουλόυ

Η πρόσφατη γελοιοποίηση της κυβέρνησης με την διαμάχη Μανιτάκη – Ρουπακιώτη σχετικά με την διάταξη που θα καταργούσε την φάμπρικα των δικαστικών διαταγών, μέσω των οποίων υπάλληλοι που είχε λήξει η σύμβασή τους παραμένουν στην δουλειά τους και πληρώνονται βέβαια, μέχρις ότου η δικαιοσύνη αποφασίσει τελεσίδικα για την περίπτωσή τους. Και λέμε «φάμπρικα» διότι οι διαταγές αυτές, που η δικαιοσύνη επιμένει πως δεν είναι δικαστικές αποφάσεις (άρα ουδείς φέρει ευθύνη για την ουσία της υπόθεσης), επιφέρουν συγκεκριμένα οικονομικά αποτελέσματα. Μισθοί εξακολουθούν να πληρώνονται, για άγνωστο χρονικό διάστημα, επιβαρύνοντας τους φορολογούμενους. Αποφάσεις παίρνονται μετά από πολλά χρόνια, θεμελιώνοντας έτσι το δικαίωμα υπαλλήλων, δίχως σύμβαση εργασίας ουσιαστικά, να ισχυρίζονται πως καλύπτουν «πάγιες και διαρκείς ανάγκες». Και έτσι να μονιμοποιούνται.

Τα δικαστήρια όμως δεν διοικούν τους διάφορους δημόσιους φορείς και Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Επιβάλλουν εν τούτοις με την στάση τους μεθόδους διοίκησης. Σε ελάχιστες περιπτώσεις οι καλύπτοντες υποτιθέμενες «πάγιες και διαρκείς ανάγκες» συνεχίζουν να απασχολούνται, μετά την μονιμοποίησή τους, εκεί που προσλήφθηκαν. Με αποτέλεσμα τις ανάγκες που τα δικαστήρια έκριναν πως καλύπτουν, να έρχονται καινούργιοι συμβασιούχοι να εξυπηρετήσουν. Το αποτέλεσμα είναι το γαιτανάκι να ξαναρχίζει από την αρχή. Τουλάχιστον στα προ-τρόικας χρόνια...

Θα είχε ενδιαφέρον να ελέγξει κάποιος, Επιθεωρητής Διοίκησης η ΜΜΕ, πόσοι από τους νομιμοποιηθέντες τα τελευταία χρόνια, λόγω κάλυψης «πάγιων και διαρκών αναγκών», συνέχισαν να απασχολούνται στο αντικείμενο εργασίας για το οποίο μονιμοποιήθηκαν.

Για να γελάσει έτσι κάθε πικραμμένος…

ΚΛΟΝΙΖΕΤΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 Το κείμενο είναι ξεπατίκωμα από το site του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Η Ευρωπαική Ενωση αποτελούσε και στη θεωρία αλλά, όπως οι περισσότεροι πίστευαν, και στην πράξη, μια ένωση φιλελεύθερων δημοκρατιών που επιδίωκε την κοινωνική συνοχή και την οικονομική ευημερία των πολιτών τους. Με την πρώτη σοβαρή οικονομική κρίση που υποχρεώθηκε να αντιμετωπίσει γίνεται φανερό πως οι θεσμοί της παραπαίουν ενώ οι αρχές πάνω στις οποίες χτίσθηκε δύσκολα μπορούν να αντισταθούν στις πιέσεις. Η ηγεσία της ΕΕ έχει ήδη αποδείξει πως έχει την μοναδική ικανότητα να μετατρέπει τις δυσκολίες σε προβλήματα, τα προβλήματα σε κρίσεις, τις κρίσεις σε αδιέξοδα και τα αδιέξοδα σε καταστροφές.

ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Παρακάτω παρατίθεται ένα ξεπατικωμένο άρθρο του Ανδρέα Ανδριανόπουλου από την προσωπική του ιστοσελίδα, όπου προσπαθεί να εφαρμόσει το Μοντέλο της Κιούμπλερ-Ρος στις αντιδράσεις της νεοελληνική κοινωνίας σε σχέση με την κρίση που βιώνει και την απώλεια ενός τρόπου ζωής που αποτελούσε κεκτημένο μέχρι την κατάρρευση της Λήμαν Μπραδερς. Το παραπάνω μοτίβο αντίδρασης  απέναντι σε οποιαδήποτε απώλεια πρωτοεμφανίσθηκε στο βιβλίο On Death and Dying, 1969 όπου πραγματευόταν η αντίδραση απέναντι στον επικείμενο θάνατο. Η επέκταση σε κάθε μορφής απώλεια έγινε αργότερα και όπως είναι σε όλους οικείο  έχει επηρεάσει την κουλτούρα της δύσης  σε αρκετά μεγάλο βαθμό.

ΟΙ ΤΑΛΙΜΠΑΝ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ

του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

 Δεν μπορώ να καταλάβω την εμμονή στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σε ισχυρισμούς πρόδηλα ανακριβείς που, αν μη τι άλλο, υποδηλώνουν στοιχειώδη άγνοια η και ηλιθιότητα. Βαφτίζουν τις εγκληματικές φορολογικές επιδρομές της κυβέρνησης «νεοφιλελεύθερες» (Ταλιμπάν μάλιστα τελευταία τις αποκάλεσαν) κι' αισθάνονται πως έχουν επιτελέσει στο ακέραιο το κομματικό – ιδεολογικό τους καθήκον. Αν εξαιρέσει κανείς το ψυχοπαθολογικό ενδεχόμενο να βαφτίζει κάποιος νεοφιλελεύθερο .ό,τι αποστρέφεται κι απεχθάνεται, κάθε άλλη ερμηνεία προσεγγίζει τα όρια της πολιτικής βλακείας.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΕΤΣΙ

Κείμενο του Ανδρέα Ανδριανόπουλου από το site του.

Το ερώτημα είναι αν αυτοί που ασκούν την εξουσία είναι τυφλοί. Δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά η αδυναμία συμπόρευσης με την πραγματικότητα, οι συνεχείς αναβολές στην λήψη πολιτικών αποφάσεων και οι ατλέρμονες συζητήσεις (υποτίθεται διαπραγματεύσεις) με την τρόικα για ζητήματα σχετικά αυτονόητα.

ΜΟΝΟ ΠΑΡΑΠΛΗΓΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΣΥΝΤΗΡΟΥΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ

Οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν πάψει από πολλού να αποτελούν δυναμικό εργαλείο ανάπτυξης και κινητήριο δύναμη για την δυναμική πορεία μιάς χώρας. Οπως σε τόσα άλλα και στον τομέα αυτό έχουμε μείνει καμιά 15ριά χρόνια πίσω.

Η Παιδεία σαν μοχλός ανάπτυξης

Daniel Cohen, Globalization and Its Enemies. Mass., MIT Press, 2007

Το κείμενο ξεπατηκώθηκε από το site του Ανδρεα Ανδριανόπουλου

Συζητάμε για διεξόδους από την κρίση. Κι’ αγνοούμε στην ουσία τον βασικότερο. Το περιεχόμενο και την ανασυγκρότηση της παιδείας της χώρας. Με βάση την διεθνή ιστορική εμπειρία ο εκσυγχρονισμός και οι στοχευμένες μεταρρυθμίσεις στυην παιδεία οδηγούν σε ταχύτατες εξελίξεις και στην κατάκτηση μεγαλύτερων ρυθμών ευημερίας. Ιδιαίτερα η έμφαση σε τομείς τεχνολογικής καινοτομίας (techno-innovation) οδηγεί σε θεαματικές συνήθως εξελίξεις και επιτεύγματα. Η μελέτη του Daniel Cohen, Globalization and Its Enemies (Η Παγκοσμιοποίηση και οι Εχθροί της) παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον για τις εντυπωσιακές αναφορές που κάνει για το συγκεκριμένο ζήτημα.