Οι Πολωνοί αφαίρεσαν το μνημείο του Μπελογιάννη στο Βρότσλαβ

 Το πράγμα θα τραβήξει για πολύ καιρό ακόμη. Γι΄αυτό ας μαζέψουμε υλικό. Αυτήν την φορά από παλιότερη ειδησιογραφία. Πρώτο Θέμα 08/04/2019

Η πρόταση για την αλλαγή ονομάτων τριών οδών της πόλης της Βέροιας (Ενημέρωση)

Εδώ και τρεις μέρες υπάρχει ένα κείμενο στη Δημόσια σφαίρα. Το κείμενο αυτό ζητά την στήριξή του εκ μέρους των πολιτών της Βέροιας και αφορά σε ένα ζήτημα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μέχρι και ασήμαντο. Για την ακρίβεια χαρακτηρίστηκε ως ασήμαντο από άτομα που ευνοήθηκαν από το κυβερνόν κόμμα. Όχι πολλά πάντως. 

Αφορά στα ονόματα τριών δρόμων της πόλης της Βέροιας. Οι δρόμοι βρίσκονται στον Προμηθέα (γειτονιά της πόλης) και η ονοματοδοσία τους έγινε το 1986 απ΄ότι φαίνεται σαν αντίδωρο προς τους κομμουνιστές που είχαν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ το 1985. Η πρόταση ζητά την αλλαγή των ονομάτων και προτείνει νέα.

Ευχόμαστε να ξεκινήσει μια συζήτηση στην πόλη πριν κατατεθεί το κείμενο στον Δήμο. Εννοείται ότι θα κάνουμε το παν για να την προκαλέσουμε.

Όσο τα σκαλίζεις τόσο βρωμάνε. (περίπτωση Μπελογιάννη)

Ο Μπελογιάννης σύμφωνα με τους κομουνιστές ενσαρκώνει το πρότυπο του  μαχόμενου διανοούμενου. Το πρότυπο αυτό υιοθετήθηκε και σμιλεύτηκε μάλλον για να αγιοποιήσει τον Μάρξ, ο οποίος εκτός από «μαχόμενος διανοούμενος» ήταν και ένας τύπος που δεν δούλεψε πρακτικά ποτέ στη ζωή του, που ζούσε στην αρχή πουλώντας τα κοσμήματα της συζύγου του, που άφησε δύο από τα παιδιά του να πεθάνουν κυριολεκτικά από την πείνα και προς το τέλος της ζωής του τον συντηρούσε ο Ένγκελς.

Ήταν έτσι; Ήταν δηλαδή ο Μπελογιάννης ένας μαχόμενος διανοούμενος ή ένα πλουσιόπαιδο, για τα μέτρα της εποχής του, που έλαβε μια καλή σχετικά εκπαίδευση που του έδινε την δυνατότητα να λέει γοητευτικές παπάντζες, που όμως αποτελούσαν το προπέτασμα της πραγματικής του σκόπευσης; Να ζήσει δηλαδή  μια συναρπαστική ζωή παίζοντας με τον κίνδυνο.
Διανοούμενος πάντως δεν ήταν. Το κείμενο που δημοσίευσε για τα 70 χρόνια του Στάλιν  (ξέρεις, …να ζήσεις Ιωσηφάκο και χρόνια πολλά…), αποδεικνύει το αντίθετο: Ότι είχε καταντήσει (ή μήπως ήταν εξ αρχής;)  ένα κομματικό στέλεχος από τον σωρό, που έβγαζε στον αέρα ότι προσωπολατρικά κείμενα που του πάσαραν. Όπως το παρακάτω.

Το κείμενο δακτυλογραφήθηκε για το Athens Indymedia (https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=194303) στις 5/4/2004 και πάρθηκε από το βιβλίο «Νίκου Μπελογιάννη Άρθρα και Λόγοι »,εκδόσεις Πορεία 1977,που ανατυπώθηκε από το αρχικό που πρωτοδημοσίευσε ο εκδοτικός οίκος «Νέα Ελλάδα» το 1953.

Ψάχνοντας τις … «μάνες του λαϊκού στρατού»

Στην χθεσινή ανάρτηση για τα ονόματα δύο δρόμων στον Προμηθέα Βεροίας μου ήρθε ένα ανώνυμο σχόλιο «Ενδιαφέρον θα έχει να μάθουμε τα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου με το οποίο έγινε η ονοματοδοσία αυτών των οδών, το σκεπτικό τους και αν μπορούμε να προσφύγουμε κάπου για να εκλείψει αυτό το όνειδος στους δρόμους της πόλης μας!»    Το βρήκα πράγματι ενδιαφέρον και έκανα την παρακάτω αίτηση στο δήμο.