Η πρόταση για την αλλαγή ονομάτων τριών οδών της πόλης της Βέροιας (Ενημέρωση)

Εδώ και τρεις μέρες υπάρχει ένα κείμενο στη Δημόσια σφαίρα. Το κείμενο αυτό ζητά την στήριξή του εκ μέρους των πολιτών της Βέροιας και αφορά σε ένα ζήτημα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μέχρι και ασήμαντο. Για την ακρίβεια χαρακτηρίστηκε ως ασήμαντο από άτομα που ευνοήθηκαν από το κυβερνόν κόμμα. Όχι πολλά πάντως. 

Αφορά στα ονόματα τριών δρόμων της πόλης της Βέροιας. Οι δρόμοι βρίσκονται στον Προμηθέα (γειτονιά της πόλης) και η ονοματοδοσία τους έγινε το 1986 απ΄ότι φαίνεται σαν αντίδωρο προς τους κομμουνιστές που είχαν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ το 1985. Η πρόταση ζητά την αλλαγή των ονομάτων και προτείνει νέα.

Ευχόμαστε να ξεκινήσει μια συζήτηση στην πόλη πριν κατατεθεί το κείμενο στον Δήμο. Εννοείται ότι θα κάνουμε το παν για να την προκαλέσουμε.

Αγιογραφικό υλικό. (Η πρώτη βιογραφία του Θανάση Κλάρα)

Το Blog δεν αγιογραφεί πάντως

.

 

Πριν μερικές βδομάδες το ΚΚΕ αποκατέστησε τον Άρη Βελουχιώτη. Γι΄αυτούς έπαψε να είναι οριστικά ο "Μιζέριας". Μ΄αυτό το ψευδώνυμο τον διέγραψαν άλλωστε. Η αποκατάσταση αυτή δεν είχε καμιά βαθιά κομματικο/φιλοσοφική βάση. Αντίθετα ήταν μια ενέργεια καθαρού marketing. Από το 1974 και μετά γραφίδες (και σμίλες  (κι εδώ, κι εδώ, κι εδώ , κι εδώ στην κυριολεκτική τους έννοια) δημιούργησαν ένα brand name το οποίο θα ήταν κρίμα να μη το βάλουν να "δουλέψει" γι΄αυτούς. (Ουσιαστικά πρόκειται για μια τεράστια βιβλιογραφία πάνω από 200 βιβλία και δημοσιεύσεις. Όταν η αριστερά έχει ή προσπαθεί να δημιουργήσει ενοχές γίνεται λαλίστατη). Εξάλλου το brand δεν το είχε πατεντάρει κανένας. Για την ακρίβεια και αυτοί που έκαναν το παν να το πατεντάρουν έχουν αρχίσει να το εγκαταλείπουν εδώ και καιρό.  (και εδώ,και εδώ και εδώ).

Αξιοποιώντας μια ομιλία στη Λαμία

Έχω παρατηρήσει ότι δεν υπάρχει ασφαλέστερος τρόπος να δεις ιστορικές προσωπικότητες, αλλά και τους σύγχρονούς σου, από την εξέταση και ανάλυση των γραπτών τους κειμένων. Κι όχι μόνον. Θυμάμαι πως πριν αρκετούς μήνες είχα ασχοληθεί με την Φλαβιανή Μαρτυρία μεταφράζοντας τη γλωσσολογική ανάλυση αυτού του ένθετου κειμένου 127 λέξεων στην Ιουδαϊκή αρχαιολογία του Ιώσηπου. Τόσο λίγα πράγματα (127 λέξεις), και σου έδιναν εικόνα μιας ολόκληρης εποχής!  Μιας εποχής που γεννούσε τον Χριστιανισμό όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. 

Χρειάζομαι την στάση του Αθανάσιου Κλάρα (Βελουχιώτη) απέναντι στον ταραγμένο του κόσμο. Χρειάζομαι να έχω ένα ασφαλές πόνημα το οποίο αναλύοντάς το να μπορέσω να καταλάβω πως έβλεπε ο άνθρωπος αυτός τον κόσμο, την χώρα του και την θέση του μέσα σ’ αυτήν.  Να συγκρίνω αυτήν την εικόνα μ΄ αυτήν που είχαν για το περιβάλλον τους άλλοι ηγέτες που σμίλεψαν τον κόσμο τους άρα και τον δικό μου. Αυτά για να αποκομίσω συμπεράσματα για την σημερινή Ελλάδα. Μια Ελλάδα που δυστυχώς συμπεριφέρεται σαν την Ελλάδα που υποδέχθηκε πριν 70 χρόνια τον Κλάρα ή Μιζέρια ή Βελουχιώτη, πότε σαν ηγέτη, πότε σαν κακοποιό και τέλος σαν τρόπαιο κρεμασμένο στην κεντρική πλατεία της πόλης στη οποία μερικούς μήνες πριν κατέθετε το δικό του μανιφέστο. 

Ο Βελουχιώτης του Μπογιόπουλου

Άρης Βελουχιώτης: “Τιμή και δόξα και στο λαό που τόνε γέννησε”

9:00 πμ, Δευτέρα 16 Ιουν 2014

Υποκειμenikos

Άρης Βελουχιώτης (1905-1945)

Δεν είναι καν βιογραφία. Συρραφή κειμένων είναι. Θα έλεγα ότι είναι το αντίθετο της αγιογράφησης.  Παρατίθεται χάριν πληρότητος. Αν κάπου μέσα στο κείμενο δείτε τον Βελουχιώτη να παντρεύεται και να κάνει μια κόρη με διάσημη ηθοποιό, διαβάστε το. Όλα στο παιχνίδι είναι.Το κείμενο από εδώ

Βγάζοντας άκρη με την ιστορία που κληρονόμησα

Υπάρχει η λεγόμενη ομιλία του Βελουχιώτη στη Δεσφίνα. Ένα κείμενο σοκαριστικό, για την γνησιότητα του οποίου όμως έχουν γραφτεί πολλά. Εδώ προσπαθώ να κάνω ένα κολάζ του κειμένου όπως το βρήκα εδώ, αλλά και όλα τα επιχειρήματα με τα οποία αμφισβητείται η εγκυρότητά του και αποπειράται η απόδειξη της χάλκευσης. Δεν μπορώ να εκφράσω οριστική άποψη ακόμη. Βέβαια υπάρχει και εκείνη η συνθήκη των Πρεσπών. Μια θλιβερή κατάληξη και επαλήθευση κάθε Δεξιάς κριτικής αλλά και ταυτόχρονα ανατροπή κάθε αριστερής δικαιολογίας. Αυτό το γεγονός με οδηγεί στο να κάνω την παρακάτω συρραφή.

Η σεμνή τελετή "Αγιοποίησης" "λαϊκού αγωνιστού"

Στο πλαίσιο της προσπάθειας που προτίθεμαι να αναλάβω σε σχέση με την ονοματοθεσία των οδών Μπελογιάννη και Βελουχιώτη στο Προμηθέα Βεροίας, ξεκίνησα να μαζεύω με δαιμονισμένο τρόπο ομολογώ κείμενα γι΄αυτές τις δύο προσωπικότητες. Ειδικά για την δεύτερη. Πρόσφατα, δεν έχει μήνα, το ΚΚΕ "αποκατέστησε" τον Άρη Βελουχιώτη. Μια διαδικασία σχεδόν θρησκευτική. Κάτι σαν την Αγιοποίηση της Μητέρας Τερέζας σε ανταμοιβή των υπηρεσιών που προσέφερε στα ταμεία της καθολικής εκκλησίας...

Φυσικά υπήρξαν αντιδράσεις. Μία απ΄αυτές ήταν και το δημοσίευμα της εφημερίδας Δημοκρατία. Στο τέλος του ρεπορτάζ υπάρχει και κάτι αποκρουστικό. Είμαι υποχρεωμένος να το διασταυρώσω

Ψάχνοντας τις … «μάνες του λαϊκού στρατού»

Στην χθεσινή ανάρτηση για τα ονόματα δύο δρόμων στον Προμηθέα Βεροίας μου ήρθε ένα ανώνυμο σχόλιο «Ενδιαφέρον θα έχει να μάθουμε τα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου με το οποίο έγινε η ονοματοδοσία αυτών των οδών, το σκεπτικό τους και αν μπορούμε να προσφύγουμε κάπου για να εκλείψει αυτό το όνειδος στους δρόμους της πόλης μας!»    Το βρήκα πράγματι ενδιαφέρον και έκανα την παρακάτω αίτηση στο δήμο.