Έχω παρατηρήσει ότι δεν υπάρχει ασφαλέστερος τρόπος να δεις ιστορικές προσωπικότητες, αλλά και τους σύγχρονούς σου, από την εξέταση και ανάλυση των
γραπτών τους κειμένων. Κι όχι μόνον. Θυμάμαι πως πριν αρκετούς μήνες είχα
ασχοληθεί με την Φλαβιανή Μαρτυρία μεταφράζοντας τη γλωσσολογική ανάλυση αυτού του
ένθετου κειμένου 127 λέξεων στην Ιουδαϊκή αρχαιολογία του Ιώσηπου. Τόσο λίγα
πράγματα (127 λέξεις), και σου έδιναν εικόνα μιας ολόκληρης εποχής! Μιας εποχής που γεννούσε τον Χριστιανισμό όπως
τον γνωρίζουμε σήμερα.
Χρειάζομαι την στάση του Αθανάσιου Κλάρα (Βελουχιώτη)
απέναντι στον ταραγμένο του κόσμο. Χρειάζομαι να έχω ένα ασφαλές πόνημα το
οποίο αναλύοντάς το να μπορέσω να καταλάβω πως έβλεπε ο άνθρωπος αυτός τον
κόσμο, την χώρα του και την θέση του μέσα σ’ αυτήν. Να συγκρίνω αυτήν την εικόνα μ΄ αυτήν που
είχαν για το περιβάλλον τους άλλοι ηγέτες που σμίλεψαν τον κόσμο τους άρα και
τον δικό μου. Αυτά για να αποκομίσω συμπεράσματα για την σημερινή Ελλάδα. Μια Ελλάδα που δυστυχώς συμπεριφέρεται σαν την Ελλάδα που
υποδέχθηκε πριν 70 χρόνια τον Κλάρα ή Μιζέρια ή Βελουχιώτη, πότε σαν ηγέτη, πότε
σαν κακοποιό και τέλος σαν τρόπαιο κρεμασμένο στην κεντρική πλατεία της πόλης στη
οποία μερικούς μήνες πριν κατέθετε το δικό του μανιφέστο.
