Ένα υπέροχο ωφέλιμο χαστούκι

To βρήκα στην e-εφημερίδα  iefimerida. Γράφτηκε από κάποιον Richard Fraunberger ο οποίος απ΄ ότι φαίνεται σε δημοσιεύματα κατοικεί στην Ελλάδα από το 2001 (μας ξέρει πολύ καλά δηλαδή) και έχει εκδώσει ένα βιβλίο με Ελληνικό τίτλο «Κάθε χωριό και ένας Βασιλιάς». Δεν μπόρεσα να μάθω αν το βιβλίο αυτό αναφέρεται στην χώρα μας. Ο τρόπος και κυρίως η διεισδυτικότητα της ματιάς του είναι τέτοια που δεν μπορείς να διαβάσεις το κείμενο μια κι έξω. Ο Γερμανικός τίτλος του άρθρου είναι  Das Elend der Griechen. Η μετάφραση πιο κάτω. Έτσι για να μάθετε από μόνοι σας τι θα πει Elend στα Ελληνικά. Η εφημερίδα, η οποία απ’ ότι μπορώ να φανταστώ, το αντέγραψε από άλλη εφημερίδα  πρόσθεσε και την αντίδραση κύκλων της κυβερνήσεως η οποία εξέδωσε και επίσημη ανακοίνωση. Παρατίθεται στο τέλος. Στο τέλος ακόμη προτίθεται και σχόλιο αναγνώστη του Πρώτου Θέματος. Θα προσπαθήσω να γράψω κι εγώ κάτι. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω

Διαχειριζόμενοι μια συντριπτική ήττα

Σήμερα είναι μια ταπεινωτική μέρα. Κάνουμε ταμείο μετά από 44 χρόνια. Μια άλλη τέτοια μέρα ή έστω περίοδος ήταν η κατάληψη της μισής Κύπρου από τους Τούρκους το 1974. Μια σχετικά καλή μέρα θα μπορούσε να ήταν η 29 Αυγούστου του 1949, αν και πάλι πως μπορείς να παραδεχθείς ότι νίκησες σκοτώνοντας τον αδερφό σου; Όλες αυτές οι μέρες (συμβολικά) δεν ήρθαν μόνες τους και απότομα. Συνοδεύτηκαν από μικρές καθημερινές ήττες που επιτρέψαμε να μας συμβούν. Αλλάζει το σημερινό ρεζιλίκι; Ναι, μετά από άλλα 40 χρόνια επίμονων και καθημερινών προσπαθειών είναι η απάντηση. Η κατήφεια επανέρχεται γιατί ως λαός μάθαμε να προσπαθούμε 40 λεπτά το πολύ.  

Ας είναι όμως. Ας βρούμε πριν απ΄όλα που έχουμε ηττηθεί. Η απάντηση δεν είναι δύσκολη. Στη διαχείριση της καθημερινότας μας σε σχέση με τον τρόπο που συμβιώνουμε και διοικούμαστε είναι το πρώτο πεδίο μάχης στο οποίο αφήσαμε να υποστούμε εκατοντάδες εκατομμύρια μικρές ήττες.