Η κρίση είναι επιλογή!

Θυμάμαι πριν τρία χρόνια να κάθομαι με φίλο σε καφενείο της Εληάς και να κουβεντιάζουμε για το πως θα μπορούσαμε να βγούμε από την στενωπό. Τότε είχα διατυπώσει την άποψη πως το διεφθαρμένο μας πολιτικό σύστημα θα προτιμούσε να μας πουλήσει όλους και τα αγέννητα παιδιά αυτής της χώρας προκειμένου να μη θίξει τα δικά του παιδιά. Θυμάμαι ακόμη πως ο συνομιλητής μου είχε τότε συμφωνήσει...
Τα πράγματα έγιναν ακριβώς έτσι. Ο  δημοσιογράφος/ αναλυτής Άγης Βερούτης στο capital.gr μορφoποίησε αυτό που μας συμβαίνει σε ένα κείμενο που αντέγραψα

Άφωνη...

του Άγη Βερούτη Προχτές το απόγευμα πήγα περπατώντας να πάρω τσιγάρα απ’ το περίπτερο. Εκεί που χάζευα τις κρεμασμένες εφημερίδες, με πλησίασε μια γυναίκα κοντά στα 60 και έκανε σαν να θέλει να μου μιλήσει, αλλά δίσταζε. Την κοίταξα στο πρόσωπο κι αμέσως κατέβασε το βλέμμα της. Ντρεπόταν. Λίγο πιο πίσω, με  σκυμμένο κεφάλι στεκόταν ένας άντρας με λεπτά χαρακτηριστικά λίγο μεγαλύτερος, με μακριά βρώμικη γενειάδα, εμφανώς καταπονημένος, που έσερνε ένα καρότσι λαϊκής γεμάτο πράγματα. Εκείνος ντρεπόταν περισσότερο.