Ακούμε συχνά για την ιδεολογική κυριαρχία/ ηγεμονία της Αριστεράς. Τι
ακριβώς είναι; Σε τι βαθμό ισχύει; Υπάρχουν παραδείγματα που την
αποδεικνύουν; Στο άρθρο αυτό παρατίθενται 10 απλά και καθημερινά
παραδείγματα, ατάκες και συμπεριφορές που επιβεβαιώνουν ότι η Αριστερά
κατέχει πράγματι την ιδεολογική κυριαρχία στη χώρα. Ότι δηλαδή, ο
δημόσιος διάλογος στην Ελλάδα ελέγχεται στο μεγαλύτερο μέρος του από την
Αριστερά, της οποίας η κοσμοθεωρία θεωρείται κοινώς αποδεκτή ακόμη κι
από πολλούς που δεν αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί- σαν να κουβαλάν
την κοσμοθεωρία αυτή στις «εργοστασιακές τους ρυθμίσεις». Πάμε να τα
δούμε ένα- ένα:
Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2016
Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2016
Δεσποζόμενα ζώα (πίνακας προστίμων)
Ο νέος πίνακας προστίμων που σχετίζεται με την διαχείριση δεσποζομένων ζώων.
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2016
Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2016
Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2016
Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2016
Ο κάθετος άξονας της Εγνατίας στη Βέροια-Νάουσα -Σκύδρα
Στην πόλη της Βέροιας ξεκίνησε μια ακόμη ανούσια πλην όμως ελκυστική
για τους άρχοντες συζήτηση. Εδώ θα κάνω μερικές παρατηρήσεις. Οι μέτριοι και
κάτω έλκονται από συζητήσεις αυστηρά ποσοτικοποιημένες. Τόσο ποσοτικοποιημένες
που ο παράγων της ποσότητας είναι σημαντικότερος από το ίδιο το αντικείμενο.
Για παράδειγμα μια κουβέντα για αθλητισμό γίνεται ιδιαίτερα γοητευτική όταν
έχει να κάνει με σκορ, κατατάξεις και καταγραφές.Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016
«Ένα μάτσο σοσιαλιστές»: Ερμηνεύοντας τον Ludwig von Mises
Το άρθρο ξεσηκώθηκε από το liberal.gr. Δεν μπόρεσα να νικήσω τον πειρασμό της αντιγραφής. Ο σεβασμός μου προς τους συντάκτες του και το αντικείμενο με απέτρεψε τελικά να του αλλάξω τίτλο με το ¨Η κοινωνική ασφάλιση δεν έχει σχέση με την κοινωνία"
Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2016
Αξιολόγηση, και το άλλο με τον Τοτό
Παλιό αλλά πάντα επίκαιρο άρθρο του Θάνου Τζήμερου από το Athensnews
Αν δεν μπορείς να μετρήσεις, δεν μπορείς να διοικήσεις. Στην Ελλάδα ούτε μετράμε, ούτε διοικούμε. Ποιο είναι το αίτιο και ποιο το αιτιατό μικρή σημασία έχει. Η ουσία είναι πως κανένα σχέδιο δεν συνοδεύεται από μια, υποτυπώδη έστω, μελέτη για το πώς υλοποιείται και πόσο κοστίζει.
Πάρτε για παράδειγμα την «αξιολόγηση». Είναι η καραμέλα της μόδας. «Θα γίνω υπουργός της αξιολόγησης» είπε, μόλις ανέλαβε, ο Κυριάκος. Μακάρι. Όμως για να το πετύχει, θα χρειαστεί τη μακροβιότητα του πατέρα του επί πέντε, τουλάχιστον.
Αν δεν μπορείς να μετρήσεις, δεν μπορείς να διοικήσεις. Στην Ελλάδα ούτε μετράμε, ούτε διοικούμε. Ποιο είναι το αίτιο και ποιο το αιτιατό μικρή σημασία έχει. Η ουσία είναι πως κανένα σχέδιο δεν συνοδεύεται από μια, υποτυπώδη έστω, μελέτη για το πώς υλοποιείται και πόσο κοστίζει.
Πάρτε για παράδειγμα την «αξιολόγηση». Είναι η καραμέλα της μόδας. «Θα γίνω υπουργός της αξιολόγησης» είπε, μόλις ανέλαβε, ο Κυριάκος. Μακάρι. Όμως για να το πετύχει, θα χρειαστεί τη μακροβιότητα του πατέρα του επί πέντε, τουλάχιστον.
Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2016
Η Εποχή Του Σανού
Το 2015 μας έφερε πολλά πράγματα, αλλά
ένα από τα σημαντικότερα φρονώ πως είναι το εξής: Το επίσημο τέλος της
Εποχής της Μεταπολίτευσης.
Η “μεταπολίτευση” ήταν μια εποχή η οποία αργοπέθαινε καιρό, βεβαίως.
Κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι τελείωσε την ημέρα που ο
πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με την πένθιμη γραβάτα του ανακοίνωσε τη
χρεοκοπία της Ελλάδας στο Καστελλόριζο. Αλλά πιστεύω ότι αυτό δεν ήταν
ακριβές -εκείνη ήταν μόνο η αρχή του τέλους. Το τέλος του τέλους ήρθε
στις 25 Ιανουαρίου του 2015, με την εκκίνηση της νέας εποχής στην
ιστορία του λαμπρού μας κράτους: Ας την ονομάσουμε “Εποχή του Σανού”.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


