Πρωινές φαγούρες...

Δεν είναι ότι έχω κάτι με τον άνθρωπο. Μη πω ότι μου είναι και συμπαθής. Αλλά είναι αυτό το πρωινό με την κολλημένη τη γυναίκα μου με την οποία συστεγαζόμαστε στο ίδιο γραφείο (παλιά δουλεύαμε κιόλας) και κάθε πρωί μου τον βάζει στο διαπασών. Σήμερα δεν αντέχω άλλο. Θα βάλω το κείμενο που μου έστειλαν με e-mail. Δεν το πιστεύω αδιακρίτως αλλά ούτε και το απορρίπτω. Το καταθέτω για προβληματισμό και φυσικά για να βγάλω το γινάτι μου.  Α ρε Ελένη, τι με κάνεις ρε Ελένη.. (η γυναίκα μου)