Πριν χρόνια το να παίρνεις ένα όπλο και να τρέχεις Κυριακάτικα πίσω από τα πουλάκια μου φαινόταν απλώς λίγο χαζό. Τώρα και καθώς τα χρόνια παιρνούν άρχισε να μου φαίνεται αποκρουστικό. Όχι τόσο γιατί διαχειρίοζεται τον θάνατο για μα παράξει διασκέδαση αλλά διότι υποθάλπει κι άλλες, αντικοινωνικές δραστηριότητες. Έτσι αναδημοσιεύω το κείμενο που μου έστειλε ένας συγγραφέας που υπογράφει με το επώνυμο (ψευδόνυμο;) Τέος Ρόμβος.Βέβαια εδώ δεν ασχολείται τόσο με το κυνήγι όσο με την λαθραία του εκδοχή, αν και η δυσνομία και η μη τήρηση των νόμων καθιστά τα όρια μεταξύ τους θολά και δυσπροδιόριστα.