Κι όμως πέφτουν κεραμίδια

Σκατούπολη.

Η γκρίζες περιοχές της καθημερινότητας

 Σε προηγούμενη ανάρτηση είχα σχεδόν μακαρίσει εμένα και τους συμπολίτες μου για το ότι έχουμε μια τόσο αδύναμη όσο και αδιάφορη δημοτική αρχή. Το έκανα θεωρώντας πως αν αυτοί οι άνθρωποι αφεθούν στην ησυχία τους τότε το κοινωνικό σύνολο αισθανόμενο μόνο θα αναδείξει πρωτοβουλίες που θα λύσουν τοπικά προβλήματα. Είχα φέρει μάλιστα και παραδείγματα. 

Εκδορές στην πόλη

Πάνε κιόλας 14 ημέρες με ανοιχτό σκάμμα. Είπαν ότι θα το φτιάξουν σήμερα. Βλέπουμε

Μητροπόλεως και Θεμιστοκλέoυς

Έσκαψαν το πεζοδρόμιο το Σάββατο. Σχεδόν χάρηκα. Σκέφτηκα: Τι νοικοκυραίοι δεν θέλουν να ενοχλήσουν! Ξεκινάνε Σάββατο την Κυριακή θα έχουν τελειώσει.! Αρχίσαμε να λειτουργούμε σαν κανονική χώρα!

Α:μ δε. Δευτέρα και δεν ξεκίνησαν ακόμη. Τα παράτησαν έτσι και φύγανε. Χωρίς σεβασμό ούτε στους πεζούς ούτε φυσικά τον οπωροπώλη που τον διέλυσαν.