Παρουσιάζεται προσφυγή του πολίτη Γιάννη Αγγέλογλου κατά αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου της Βέροιας. Είναι μια από τις λίγες φορές στις οποίες ένα κείμενο είναι υπόδειγμα αρτιότητας, σεβασμού της γλώσσας, ανάλυσης του Νομικού περιβάλλοντος και μιας τόσο συγκροτημένης διατύπωσης των συλλογισμών που συνδέουν τα γεγονότα, τον Νόμο και την διοικητική πράξη. Επιπλέον είναι δείγμα πρωτοβουλίας πολίτη ο οποίος αφιέρωσε τον χρόνο του, την φαιά του ουσία και κυρίως διακινδύνευσε την βολή του για την προστασία πραγματικού και μετρήσιμου δημόσιου συμφέροντος.
Η απόρριψη της προσφυγής αυτής τέλος είναι ένα ασφαλές δείγμα της θωράκισης των πράξεων των αιρετών απέναντι στις καταγγελίες πολιτών για αυθαιρεσία, αυταρχισμό και διαφθορά.
Τα πράγματα βέβαια έχουν πάντα διπλή ανάγνωση. Οι μεν μοιρολάτρες, εσωστρεφείς υπήκοοι θα διαβάσουν για έναν (ακόμη) καλό λόγο να κλειστούν στο καβούκι τους. Οι άλλοι οι εξωστρεφείς και ενεργοί πολίτες θα βρουν μια δέσμη οδηγιών για το πως μπορούν να αφήσουν πίσω τους μια μικρή παρακαταθήκη.
