Είναι αρκετά βιντεάκια. Ούτε μουσική, ούτε τοπία ,ούτε ωραία σώματα. Βιντεοσκοπημένο
Δημοτικό Συμβούλιο είναι. Κι όμως είναι ότι πιο ευγενικό άκουσα τα τελευταία τρία
τουλάχιστον χρόνια.
Οι άνθρωποι μιλούσαν για τα σκουπίδια τους. Με ενδιαφέρον,
ανθρώπινα και κυρίως με περηφάνια γι’
αυτό που ήθελαν να κάνουν.
